Yazar: ozdecolakoglu

  • Gerçek Anlayış

    Şehir hayatı, çok hızlı. İnsana sürekli koşması, yakalaması gereken bir yer varmış gibi hissettiriyor.  Üstüne toplumun beklentileri eklediğinde bizim  ”değerli” yaşamımız artık, bizim olmaktan çıkıp, emanet aldığımız ‘sıradan’ bir yaşam haline geliyor. Üniversiteye gitmen lazım, iş bulmam lazım, sevgilin olması lazım, evlenmen lazım, çocuk yapman lazım…. Liste çok uzun ve yorucu ve bence en şaşırtıcı…

  • Yoga Eğitmenlerine…

    Günümüzde yogaya ve yoga eğitmenliğine duyulan ilgi giderek artarken, pandeminden sonra hayatımıza giren online kavramı ile artık birçok şeye ulaşmak daha da kolaylamaya başladı. Ülkemizde de, dünya da yoga uzmanlık eğitmenleri çok popüler, her yıl temel 200 saatlik yoga uzmanlık programını bitirip mezun olanların sayısını giderek artyor. Ve evet ben de yoga uzmanlık programı veren…

  • Kendi Yangınlarımız…

    İnsan modern şehrin içinde koştururken her başımıza gelenin bizim için olduğunu unutuveriyor. Sanıyor ki, o başkalarının başına gelen zor deneyimler, kendisinin başına gelmez. Oysa her şey insanlar için değil mi? Yoga eğitmenliğimi, yazılarımı derinleştiren aslında hep içinden geçmek zorunda kaldığım bu deneyimler oldu. Bugün burada bunları yazıyorsam aslında ateşin içinde yanabildiğim içindir. Ve her yanan…

  • Nasıl Veda Edersiniz?

    Nasıl veda edersiniz? Merhaba demek gibi kolay olmuyor sağlıkla veda edebilmek. Herhangi bir ilişki şekli için tam olarak geçerli değil mi? Arkadaşlık, sevgililik, iş, ilişkilerinizi düşünün, hep aynı denklemle baş başa kalmıyor muyuz? Ben her zaman nasıl veda ettiğimizin ya da edemediğimizin tam olarak o an kim olduğumuzu gösterdiğine inandım. Modern insan merhaba dediği gibi…

  • İlişkiler Üzerine

    Geçen gün yoga eğitmenlik eğitimi buluşmasında yaptığımız çemberde yeniden hatırladım ki, en çok yarayı sevgililerimizle olan ilişkilerden yana alıyoruz. Karşımda birbirinden güzel kadınların sevme, sevilme, bağ kurabilme hikayelerini dinlerken tabi ki 20’lerdeki Özde’yi hatırladım! Film şeridi gibi zaman gözümün önünden geçerken, tüm o sevilmek için koşturan kız çocuğunun sahnelerine kalbimde kocaman bir şefkat hissetmeye başladım…