Gözlerim gözlerine değdiği zaman sevmiştim. Ondan sonra yaptıklarım bu hissimi reddetmek ve kabul etmek arasında yaşadığım gel-gitlerin silsilesiydi. Kalmak ve gitmek arasında yolları aşındırmıştım. Onun hikayesinde bana uygun gördüğü alanı  istemesem bile kabul etmiştim. Beklentisizce, bir şey beklemeden ama zamanla üstüme uydurulmaya çalışan elbisenin tutmadığını hissetmeye başlamıştım. Uymuyordu, olmuyordu işte ama o zamanlar istediğimi yüksek…

Eski fotoğraflar.. Zamanın yenilmezliğine karşılık meydan okuyan fotoğraflar… Yaşarken üzüldüğün, ağladığın olaylara zamanı gelince şükür etmek… Hayatıma bir şekilde giren her can, her nefes, her olay iyi ki de olmuş olduğu gibi.. Eskiden her şeyi eski haline getirmeye çalışan küçük bir kız çocuğu gibiydim..  Ne çok yormuştum onu, bütün o koşturmalarda.. Şimdi her şey iyi…