İnsan ırkının unutmak için verdiği çabanın aynısını yaşı ilerlediği zaman hatırlamak için vermesi ne kadar da ironik… Kalbimizin tam ortasına saplanan tarifsiz acının hep ”hatırlamak” olduğunu düşünürüz. Unutabilmek için yapılanlar bence günlük ağrı kesici görevini görüyor. Günü kurtarıyor ama uzun vadede acıyı belki de 100 ile çarpıyor. Unutmaya çalışmak biraz örümcek ağı gibi ve bu…

Uzun zaman önce ruhumun ve kalbimin yenik düştüğü başka bir zamanda bitmeyen bir hikayem vardı. ”Bitti”lerim ”acaba”lara dönerken  ben bitmeyen hikayemin kahramanından çok tutsağı olmaya başlamıştım. Her ”acaba”ya dönen hikayem ruhumdan da bir parça alıyordu. Bir gün diyordum kendime bir gün gelip ruhumu istese veririm diyordum. Aşk’ın karanlık yüzünde düşündüğümden de çok zaman geçirdim. ”Beni…