Bir sene daha bitiyor. Bu seneyi tek kelime ile anlatmam gerekirse ”bırakmak” olurdu. Sanırım ancak bu sene bırakmayı gerçekten öğrendim. Görünmez iplerle bağlıydım geçmişime, eski sevdalarıma, eski umutlarıma…Kendi canımı öyle bir yakmıştım ki… Geçmişten gelen, kimselere göstermediğim kırıklarım vardı. Her gelen ya da gelmeye çalışan daha çok kırdı istemeden ya da isteyerek ama biliyorum ki…

İnsan zamanı geldiğinde verdiği bütün kararlarla yüzleşirmiş ve bu yüzleşmede her seferinde kalbi acırmış! Sanırım bana da olan bu! Sırtımda taşıdığım geçmişin atıklarını çöpe atmayı başardım ama yüzleşmeyi unuttuğum bazı kararlarım vardı.Kalbimin ortasında ”acaba” sorusunu bırakan ve seneler sonra yeniden beni hareketsiz bırakan bir karar… Ona doğru koşmak isterken kaçmaktan başka bir şey yapamamıştım. Aslında…