Bir yerlere ait olmayı istedim hep. Birine, bir şehre… O aitlik duygusunu yaşamak istedim ve ne zaman o duyguya yaklaşsam buna ait değilim deyip kaçtım neye ait olduğumu bilmeden. Hiç bırakmak istemediklerim tarafından terk edildim. Hiç istememe rağmen; olması gerekenleri yaparak güçlü olacağımı düşündüm ama sanırım bu beni, daha güçsüz yaptı. İstediğimi yaptığımda ise kendimden…

Sana dair hiç bitmeyeceğini düşündüğüm cümlelerim vardı. Her ne olursa olsun bir şekilde yollar bizi ne kadar uzağa savursa da eninde sonunda birleştireceğine dair çocukça bir ümidim vardı. Herkese ”bitti” demek çok basittir ama kendi kalbine ”bitti” demek ve dediğin cümlenin sorumluluğunu almak bu bir çırpıda olacak bir iş değildir. Hayatımın bir döneminde benim için…