Sanırım artık veda etmem gerekiyor.. Bunu hiç istemesem bile… Beklemekten ve her seferinde kendi parçalarımı toplamaktan yoruldum…İki ileri dört geri adımlar artık ruhum kaldırmıyor biliyor musun? Güneşiyle ruhumu aydınlatmak istediğim bir yerdi orası. Neden bilmiyorum bütün yolların oraya çıkacağını kendimi inandırmıştım. O yere ait olmak istedim. Eğer bir yere ait olacaksam bu dünyada o yere…

Hani derler ya hayat ancak geçmiş yolculuğuna çıktığında anlaşılır. Yaşarken ”neden” diye sorup durduğun soruların cevabını almak için geriye dönüp bakman gerekir. O ”neden”leri sorup dururken kendini ne kadar yorduğunu umursamazsın! ”Ben gerçeği istiyorum”, ”neden” diye ruhunu deşersin ama hiçbir şey değişmez. Çünkü tek yaptığın soru sormaktır! Benim gibi…. Elimde bir liste soru vardı ama…