Elinde çay bardağı ile mutfağa gelmiştin. Bende mutfakta kahvaltı yapıyordum. Bakıştık sen çaydanlığı aldın ve sessizce çayını koydun o sırada mutfak tezgahının üstüne çay döktün. Sen lekeye baktın bir saniye ve arkanı dönüp gittin. O gün anlamıştım istediğin yolda kimleri kırdığının bir önemi yoktu. Yol alırken arkanı ne kadar darmadağın ettiğin umurunda bile değildi. Belki…

Hayatıma bir şekilde giren ya da bir şekilde teğet geçmiş çoğu insan geldikleri gibi bazen sessizce bazende yeri göğü inleterek hayatımdan çıktı. Çoğu beni gerçekten anladığını söyleyip durdu ama şimdi düşünüyorum da hayatımdan bir şekilde çıkan bu insanların hiçbiri beni anlamamış. Halbuki derinlerde bir yerlerde ne kadar ürkek olsam da neler olacağına aldırmadan her seferinde…