özde çolakoğlu

Yazar: ozdecolakoglu

  • Ne Kadar Dürüstsün Kendine?

    Başkalarına karşı dürüst olmak kolay.Peki ya kendine?Gerçekten ne kadar dürüstsün kendine karşı? Hatırla:Sahip olmadığın şeyi veremezsin.O yüzden önce kendine bakmaya ne dersin? Dürüstlük nedir?Neyi, neden yaptığının — ya da yapmadığının — netliğini bilmektir.Basit bir cümle, ama yaşarken hiç de basit değil. Kendimden örnek vereyim:Aşrama gitmeden önce, zihnim iki saatte bir midemin aç olduğunu söylerdi.Ben de…

  • Hayat Aslında Her Zaman Basittir

    Hayat aslında her zaman basittir.Biz sadece onu karmaşık hâle getirmeyi severiz. Gözümüzün önündekini görmezden gelir, gerçekle köşe kapmaca oynarız.Bize ait olmayan yolları, yüzleri sahiplenmeye çalışırken yorgun düşeriz.Sonra da bu yorgunlukla nedenlerin gölgesinde kalırız. Oysa hayat, hep olduğu gibidir.Hayat, ancak geriye dönüp baktığında anlaşılır —yaşarken, o anın içindeyken maalesef idrak etme halinin yanından bile geçemeyiz. Neden…

  • Kendi Yolunda

     Son dönemde gözlemim yoğun, zor hallerin içinden geçerken bir arınma telaşıyla farklı farklı ‘spritüel’ yolların peşinde koşan arayıştaki ruhların arttığı yönünde.. Bazıları farkında bile değil, bazıları ise karşılarına çıkan sözde spiritüel yolları birbir deneyerek “arınmaya” çalışıyor. Arkadaşlar yapmayın! Tek ve biricik hayatlarınızı birilerine, bir şeylere emanet etmeyin. Günümüz modern hayatında sadece anlam değil, kelimeler de…

  • Yas Hakkında

    Annemim geçen gün doğum günüydü.. Onunla kutlayabilmeyi çok isterdim. Ama fiziksel bedenini terk edeli 5 sene geçti. İnsan kaybetmekten en  çok korktuğunu kaybettiğinde uzun süre sudan çıkmış balık gibi oluyor. Ve hep dediğim bir şey var:“Yaşama asla hazır olamıyorsunuz.”Çünkü yaşam, hazır olunabilecek bir şey değil — sadece yaşanabilecek bir şey. Geçenlerde bir yazı okudum. Annen…

  • Podcast

    2019’de kendime Spotify üzerinden podcast hesabı açmıştım.  O zamanlar çok büyük kalp sızım vardı. Paylaşmak ve yazmak benim  bu yaşam boyunca hiç değişmeyen şifa araçlarım oldu. Çünkü ben bir şeyi yazabiliyorsam ya da konuşabilioyorsam aslında yaranın irinini akıtması gibi benim hayatımda bir çeşit seramoni ya da vedaydı. Kutsaldı, halen de öyle… Yazarak aşık oldum, yazarak…