Bırakma Hikayeleri 2

İçimde hep bir acaba bırakan kapatamadığım bir geçmişti..İlk tanıştığımızda da yaralıydık ve seneler boyunca yaralarımızı ne kadar sararsak saralım asla birbirimizin için hazır olamadık.Onu sevenin önce yaram olduğunu, ardından da kocaman bir geçmişim olduğunu ise çok sonra anladım.

Geçmiş dedim. Neden mi ? İlk çocukluk yıllarında anne ve baba ile ilişkimiz, tüm hayatımızı etkiliyor ve eğer biz bu etkinin farkında olamazsak uçuruma 100 km giden bir araba gibi gitmeye başlıyoruz. İyileşme ise, kökteki ilk yaralarımızı bulmak ile başlıyor..

Kızdım, sevdim, öfkelendim.. İçimde o kadar çok sessizlik biriktirdim ki zamanın birinde kırmadan ortaya attım..

Birbirimizin geçmişte bırakamayacak kadar değerli eski bir dosttuk. Yeniden inşaa etmek istedik ama eski iki dosttan öteye geçemeyeceğimizi gördük.

Bazen eskisi gibi canımı sıkan, mutlu eden her ne oluyorsa telefonu açıp ona anlatmak istiyorum, dostluğunu özlüyorum ama artık okyanusun ortasında olduğumu ve  o adadan çok uzaklaştığımı biliyorum.

Başımı yukarıya çevirdiğimde yüzümü ısıtan güneşe bakıyorum. Belki de o güneşe güvenerek bırakıyorum ona dair yarım kalan, olan- olmayan her şeyi… Rüzgar esiyor usulca ”seni seviyorum” diye fısıldıyorum belki sana götürür diye.. 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s