Geçen akşam Om Yoga’daki dersten çıktıktan sonra çok şeker gri bir kediyle karşılaştım. Bir süre bakıştık sonra onu sevmeme izin verdi, oturup başını sevmeye başladım. Uzaktan bize bakan başka bir kedi ürkek ürkek yanıma geldi, onu da sevmeye başladım. Bir süre sonra onları öpüp koklayıp ayağa kalkıp yoluma kaldığım devam ettim. Kediler ne beni takip…

Yoga hayatıma gireli 4-5 sene oldu. İlk derslerimi hatırlıyorum. Asana’ları kusursuz yapmaya çalışırken gözlerim yan matlarda dolaşırdı ve zihnim: ”Sen daha güzel yapıyorsun kızım!” ya da ”Beceremiyorsun, o daha güzel yapıyor..” gibi konuşur dururdu. Sanırım o zaman kusursuzluğu pozlarla ölçüyordum. Ve yaşayarak öğrendim; ”kusurlu” kusursuz olmayı 🙂 Hayat gibi yoga… Yoga matın başına geçtiğiniz zaman…