Takvim yaprakları yeni yaşımın yine kapıda olduğunu söylüyor. Sanırım son birkaç seneye kadar hep ”Ally Mcbeal” tavırlarıyla karşıladım yeni yaşımı. Hayatımın kontrolü hep içimdeki melankolik kadındaydı. Uçurumlardan atlarken belki de sırf bu yüzden almam gerekenden fazla yara aldım. Son birkaç doğum günüme kadar hep bitmeyen bir şeyleri kaçırıyorum hissi belirirdi ruhumda.. Bu his, melankolik kadın…

Sanırım geçmişin en büyük yeteneği, seneler sonra bile farklı hikayelerde karşınıza çıkabilmesi..  Siz acısını çektim, sindirdim, kanayan yaramı akıttım deyip devam ederken yolunuza geçmişin yarası, bugününüze hep gölge olur ve sonunda hayatınız uyanıkken gördüğünüz bir kabus olur. Çünkü o geçmişi tekrar yaşamaktan o korkarsınız ki sonunda da hep yaşayıp durursunuz ve hep suçlayacak birilerini arar durursunuz! Canınızı…