Dönüp dolaşıp birbirimizin hayatlarından geçip duruyoruz. Dünya o kadar küçük ki dönüp dolaşıp iki küçük nokta bir yerlerde yeniden ve yeniden karşılaşabiliyor. Halbuki asla karşılaşamayacak iki küçük noktaydık bir zamanlar… Belki de bu yüzden asla söze dökülememiş vedalar saklıyordum sana…Dilim başka, kalbim başka konuşuyordu seninle.. Bu yüzden ne kalabildim ne de gidebildim… Sen, bana hep…

Seneler önce birbirinden teğet geçmiş iki yaralı kalp, seneler sonra birleşebilir mi? Geçmişin ”acaba” sorusu gelecekte cevap bulur mu  ya da o ”acaba” seneler sonra bile etkisini koruyabilir mi? Normal yaşamda imkansız diyebileceğim bir dolu olay bizi yeniden karşı karşıya getirmişti. Geçmişin ”acaba”sına yenilip, bizi birbirimizden uzaklaştıran bütün olasılıkları göz ardı edip atlamak…. Gözümü bile…