Aşkımı elinin içine saklamıştım. Giderken senle gelsin diye. Rüzgarın benim aşkımı savuracağını bilemezdim. Aşkım zamanda rüzgarla beraber savrulurken ben zamanın gücü karşısında yenilmiştim. Sen bilmesen de senin yokluğunda bile senin sevgin bana uzun bir zaman ışık oldu. Belki de artık kendi yolumu bulabileceğimi düşündüğün an ışığında kaybolmuştu. Senin gerçekten O kişi olduğunu sanmıştım. Bütün farklılıklar…

Biliyorum bir özür borçluyum sana. Zamanın bu kadar hızlı geçeciğini tahmin bile edememiştim. Bazı şeyleri zamana bırakırken amacım bizi öldürmek değildi. Aslında ‘biz’ olamamıştık bile… Biz’e giden yol çok uzundu. Tünelin sonunda ışığı görebilmeme rağmen trenden indik. İçten içe bildiğim gerçek ruhumu kemirirken, seninle adım atmak çok zordu. Birbirimiz için O olmadığımızı biliyordum. Keşke bilmeseydim……