Zamanın en büyük yeteneği, her şeyi alıp senden uzaklaştırması… Başta çok büyük, çok ağır geliyor. Bir şeyler değişiyor ve sen avucunun içindekini kaybetmeye başlıyorsun. Benim dediğin her şeyi uzaklaştırabiliyor zaman. Bazen anıların bile zamanın sonsuzluk girdabında yolculuğa çıkıyor. Her şey değişikçe canında acıyor. Şimdi yine bir şeyler değişiyor. Doğum sancısı gibi sancılar sarıyor bazen ruhumu…

Bana uzak bir hayaldin. Belki de bu yüzden gerçek olduğun zaman bile hep hayal oldun bana. Sessizce ben bile bilmeden herkeslerden saklayarak sevdam kendi hikayesini yazmıştı. Sana dair bir yer açmıştı kalbimde. Öyle bir yerdiki bu bende değildi kontrolü. Kalbim senin arkandan koşmaya başladığında ruhum alacağı acıları seziyordu ama engel olamamıştı. Hayalin gerçek olduğu zaman…