Bir sene daha bitiyor. Şimdi biraz düşünme zamanı … Kocaman gibi gözüken bir senede neler yaşadıklarımıza bakmalı tabi bakacak cesaretimiz varsa… Neler sığdırdık bu seneye? Neleri dışarda bıraktık? Kaç ‘keşke’ yaratı bu sene bize? Kaç kez ‘bunu iyi ki yaşadım’ diyebildik? Kalbimiz ve gözlerimiz beraber kaç kez beraber ağladı? Ya da kalbimizin vuruluşunu çığlıklar içinde…

‘‘Bazen öyle bir an gelir ki, dünya nefesini tutmuş gibi olur. Sanki bütün tekerlekler durur, uçaklar, toplar, kırlangıçlar havada asılı kalır, insanlar oldukları yerde donar kalırlar. Bu anlar karar verme anlarıdır. Sevgili henüz vagonun basamağında durmaktadır, kondüktör düdüğünü çalmadan, kapılar kapanmadan ve tren hareket etmeden ona ‘kal’ demek mümkündür. Veya insan vagonun kapısında durup onun…