Anı Olan Biz


Bugün hiç plan yapmadan birdenbire anılarımızın yanında buldum kendimi. Nasıl da canlıydı anılar. Belki de o canlılığın yanılsaması yüzünden bilmiyordum. Anı olduğumuzu bilmiyordum.

Zamanın hakimiyet dalgalarına esir olan anılarımız…Veda etmeden nasıl olmuştu da anı olmuştuk? Güvendiğimiz zaman mı bizi savurmuştu ? Yoksa zaman bir kılıç darbesi ile bizi kesip elimize sadece anılarımızı mı tutuşturmuştu? Eğer veda etmediysek bir yerlerde ‘bizim” olmamız gerekmezmiydi? Ve eğer bir yerlerde biz varsak ben neden bilmiyordum?

Vapuru çoktan kaçıran yolcular gibi bakıp durdum anı olan bize…Anılarımıza baktım.Işık saçıyorlardı canlılıktan..

O ışıkların canlılığına aldanmıştım…

Kaybolmuştum….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s