Hiç Gelmeyen Bir Günlere


Hiç görmediğim bir tepeydin bana.

Kendi yeşil dolu dünyana beni ne kadar çağırmış olsan da o tepeden hiç bakmamıştım ben. Tepenin gördüğü muhteşem manzarayı hiç görmeden sevmiştim ama hiç görmemiştim ki… Sadece anlatmıştın, sadece çağırmıştın.

”Bir gün” ile başlayan cümleler hiç bitmiyordu. Halbuki elimizde ne çok şimdi vardı. ”Birgün” için acaba kaç şimdi harcamıştık? ”Birgün” ne kadar uzağa atmıştı bizi. Şimdileri görmezden gelerek birgünlere güvenerek yazmıştık bir masal. Belki de o manzarayı hiç görmeden sevmemin nedeni hiç yaşanmamış bir masalın büyüsüydü.

Yaşama, birgünleri beklediğimizi söylediğimizde ise ”bir günler” kaçıp gitmişti bizden.

Ve sonunda öyle bir masal olmuştuk ki bizim olduğnu bile unutmuştuk. Hiç yaşanmamış bir geçmiş artık bir masal olmuştu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s