Veda

İtiraf edeceklerimin altında kalkmaktan mı korkmuştum acaba? Oysa biliyordum bir şekilde asla bitmeyeceğini…..

Kafamda veda cümleleri yazmıştım sana ama asla gönderemedim, söylemek istedim söyleyemedim. Sanırım bize güzel nokta koymaya çalışıyordum. Geri dönüp baktığımda zamanında canımı acıtmış olsa da pişman ettirmeyecek sözler saklıyordum sana… Kim bilir belki de doğru zamanın gelmesini bekledim. Ben beklerken sen kaçtın. Çünkü biliyordun eğer onları duyarsan bu bizim gerçekten son’umuz olacaktı ve sen o kadar cesur değildin. Bir yerlerde küçük de olsa bir ihtimal olarak kalmamı istedin.

 Benim o ihtimali sevdiğim kadar çöpe atacak kadar cesaretim vardı ama senin yoktu.

Beni hep kaybetmekten korkmuştun. Ne garip aslında hiç sahip olamadın….

Söyleyeceklerini söylemeden de gidilebiliyormuş insan. Hatta bazen ”merhaba” bile veda cümlesi olabiliyormuş ve zaman sıcak güneşli günleri soğutup, sevdiğin kişiyi  yabancıya çevirebiliyormuş.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s