Bir yaprağın hikayesi

Yaz bitiyor. Yapraklar sararıp, o çok güvendikleri dallarını bırakıyor.  Sararan yapraklar, toprağa doğru rüzgarın ve güneşin tüm iyi niyetleri arasında bir yolculuğa çıkmaya başlıyor. Tutunarak bırakıyorlar kendilerini toprağa doğru.. Ne isyan var, ne kibir, ne de nefret… Sadece kocaman bir teslimiyet…

Bu yaz ağaçların arasında uzun zaman geçirme fırsatı buldum. Ağaçlara sırtımı verdim, ağaçların altında uyudum ve ağaçların arasında sevdim.

Karmaşık bir baharın ardından kalbime konan sürprizli bir yazdı. Sevginin nasıl da her şeyi değiştirebileceğini, nasıl da özgürlük verdiğini  sanırım bu yaz öğrendim. Bildiğim en saf, en temiz sevgi aldı beni, kucakladı, sardı, iyileştirdi ve dedi ki:  ‘Yaz bitti, korkmana gerek yok, ama artık bu dalı bırakmamız lazım.’

Hayatım boyunca veda etmek ve bırakmakla ilgili büyük sorunlar yaşadım. Veda etmeyim ama karmaşık, dalgalı da olsa bir şekilde var olsun o, diye az koşturmadım. Beni sevmiyor musun sorusuyla az aşk dilenmedim. Ben bırakamadım ve  hayat, veda etmeyi bana deneyimletmek için farklı insanlarla, aynı dersi verip, durdu. Şu an geriye baktığı zaman, anlayamadığım birçok şeyi daha iyi anlıyorum.

Bir ağacın dalındaki yaprak gibi… Önce yaprak çıkıyor, yaprak kendini güneşe ve rüzgara bırakıyor ve vakti gelince sızlanmadan, bağırmadan, suçlamadan daldan ayrılabiliyor.

Her şey değişiyor, farklı bir şey oluyor. Sıfatlar sadece insan dünyası için. Kalplerin dünyası için sıfata, isimlere gerek yok. Onlar isimsiz de sevebiliyor. Seni her zaman seveceğim gibi cümleler kurarak, o anı sonsuzluğa yaymak için çaba sarf etmiyor. Çünkü kalp biliyor, söze ihtiyaç duymuyor.

Her ne oluyorsa, olması gerektiği için oluyor. Göz yaşları, acı izin verirsen, mutluluk ve sevinç gibi senin şifan olabilir. Bırak dökülsün dökülmesi gerekenler… Sadece bildiğin şu an ve son dediğin bitti dediğin her şey de başka bir şeye dönüşmek için bir yolculuğa çıkıyor, ama onsuz yaşayamamlar var ya onlar sevgi değil biliyor musun dostum? Nereden mi biliyorum? Ben de oradan geldim, merak etme!

Bir yaprak gibi ol. Hem tutun dalına, hem de zamanı gelirse o dalı şükranla bırakabilmesini de bil..Yaprağın ortaya çıkmasında olduğu kadar düşüşünde de sevgi saklı unutma..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s