Hiç görmediğim bir tepeydin bana. Kendi yeşil dolu dünyana beni ne kadar çağırmış olsan da o tepeden hiç bakmamıştım ben. Tepenin gördüğü muhteşem manzarayı hiç görmeden sevmiştim ama hiç görmemiştim ki… Sadece anlatmıştın, sadece çağırmıştın. ”Bir gün” ile başlayan cümleler hiç bitmiyordu. Halbuki elimizde ne çok şimdi vardı. ”Birgün” için acaba kaç şimdi harcamıştık? ”Birgün”…

Hayat onu tek renge, tek sese dönüştürmeye çalışanlara inat ne kadar dirensede kan emiciler her yerdeydi. Ben onlara kan emiciler diyorum. Çünkü amaçları hayatdaki farklı sesleri teke indirmek… Kendi hayat pencerelerinden gördüklerini mutlak doğru sandıklarından kendilerine bir yaşam alanı belirlerler ve bir sınır çizgisi çizerler. Kendi yaşam alanlarını kalabalıklaştırmak için ellerinden geleleni yaparlarken farklı sesleri…