Kategori: Genel

Ne zaman o müziği dinlesem yine benimlesin. Ne zaman o müziği dinlesem anılar gün ışığına çıkıyor, eskiler, şimdiye geliyor. Sadece beş dakika ama yine de benimlesin! Ve beş dakika bazen hiç bitmiyor, şimdinin sonsuzluğunda devam ediyor.

İleri doğru adım atmanızı engelleyen, yolları uzatan ve eninde sonunda kaçmanıza neden olan korku… Kaçanların çoğu bilir kaçmak korkunuza bir süreliğine mola verdirir, size nefes aldırır ama bu geçici çözümdür. Çünkü günün birinde kaçtığınız her şey kar topu gibi daha da büyüyerek karşınıza çıkar. Kaçmak, korkularınızı büyütür, gölgeleri çoğaltır ve sizin hikayenizi sizin elinizden alır.…

Seneler birbiri ardına yol alırken önümüzde kaç tane veda yaşadık acaba? Kaç duyguyu, yaşanmışlığı, durumu, acıyı, göz yaşını bırakabildik ve bizden geçip gitmesine izin verdik? Yoksa bırakamadıklarımıza mı tutunduk? Seneler önce her veda benim için zordu. Her veda, sanki bir adım bile ilerleyemediğim bir trafikte sıkışmak gibiydi. Belki de bu yüzden hep o trafikte kalmayı…

Yoga’ya ilk basladığım zaman gözüm yan matlara kayar, bende o asanayı herkes gibi ”doğu, düzgün” yapmaya çalışırdım. Ne kendi sınırlarımı biliyordum ne de bırakmayı.. Şimdi düşünüyorum da o zamanlardaki bu tavrım ile hayata karşı duruşum ile hemen hemen aynıymış…Sanırım yoga sana ne öğretti su ana kadar diye sorsalar, hemen şunlardı derdim:  ”Bırakmak, kabul etmek, kendini…

Lise yıllarında yazarak kaçıyordum. Sevdiğim kimsenin bilmediği kendi kelimelerimle kurduğum dünyam vardı. Zaman geçtikçe yazmak, kusmak gibi oldu. Beni üzen, kıran, canımı acıtan ne varsa içimden çıkartmak, boşaltmak, temizlenmek için yazdım. Sonra kaçmak için kurduğum dünyam,beni gerçeklerle yüzleştirmeye başladı. Zayıf yanlarımı  güçlendiren bütün hayatın karmaşasına karşın nefes aldığım sığınağım oldu yazmak… Yazarken kelimeleri bilinçli seçmediğimi,…