Artık biliyorum

 

Im not yours, you are not mine!

Ben senin değilim, sen de benim değilsin. Birbirimize yoldaşlık edebiliriz, tabi ki yol el verdiği sürece. Yolun nereye, hangi dönemeçlere kıvrılacağını bilmeden hep beraber gitme isteme hali, komik oluyor değil mi? Biz şu an’ın hislerini yolun tümüne  yayarak yaşıyoruz. Sonra da akmayan yolu oraya doğru sürüklemeye çalışmaktan yorgun düşüyoruz. Okumaya devam et “Artık biliyorum”

Yaranı bil, şifalandır!

 

 

Geçen gün bir arkadaşlarımla sohbet ederken yapmak istediği hayalini anlattı, ama o hayali gerçekleştirmeyi o kadar çok istiyordu ki, hayali ona motivasyon sağlamak yerine içeride bir yerde sıkıştırmaya başlamış, yolunu karıştırmıştı. Sürekli bir şey yapması gerektiğini geç kaldığını hissediyordu, kendini ne kadar bu şekilde yorduğunu da farkında değildi. Çocukluğumuzda öğretilen kalıpları değiştirmemiz, bazen bir ömür sürüyor! Ve biliyor musun bu durum: ‘tamam bu kalıbı değiştirdim bitti’  demekle olmuyor! Sürekli olarak eski kalıplarımızla tetiklenme halimiz devam ediyor, sadece artık ”farkında” olmaya başlıyoruz ve özgürlük dediğimiz şey, ne istiyorsan onu yapmanın ötesinde tam da buradan başlıyor! Okumaya devam et “Yaranı bil, şifalandır!”

Nasıl ?

 

 

Bir süredir yazılarımı  okuyanlar, nasıl sorusunu soruyor. Nasıl bu kadar mutlusun? Nasıl  pozitif kalabiliyorsun?

O zaman gel rahatça otur, sana anlatayım 🙂

Mutluluğu birine ya da bir şeye sahip olmaya bağlamıyorum! Merak etme ben de çok bağladım ve sıkıca tutmak istedikçe elimden kayıp gittiler ya da kayıp gitmediler ama başka bir girdabın içinde düştüm durdum. Okumaya devam et “Nasıl ?”

Kabul

 

İnsanın kabul etme süreci öyle kolay olmuyor. Bütün spritüel bilgilerde kendimizi olduğumuz  gibi kabul etmemiz söylenir. Bu bilgiyi ilk aldığım zamanı hatırlıyorum. Etrafıma bol bol söylüyorum. Bir durumla karşılaştığımda sanıyorum ki, hemencik kabul etmem lazım, eforlu kabul etme hali içindeyim, kabul etmenin yanından  bile geçmeyen. Okumaya devam et “Kabul”

Eşlik et ve Güven

 

Her gün düzenli kahve aldığım mekandaki kız, bugün 2 hafta sonra işi bırakacağını söyledi. Ben ne yapacaksın diye sordum: ” İnşallah 1 ay içinde iş bulurum” diye cevap verdi. Son birkaç ay içinde mutsuz olduğunu o kadar net görüyordum ki, bu kararı çıkartabilmesine çok sevindim. Sonra aklıma kendi işi bırakma anılarım geldi Okumaya devam et “Eşlik et ve Güven”