Yazar: ozdecolakoglu

  • Zaman geçiyor

    Keşke sürekli yaz mevsimini yaşasak ama değil işte! Bazen rüzgarlar, fırtınalar, kar, bazen sıcacık güneş.. Fırtına varken güneşi aramak, bağırmak, isyan etmek bir işe yaramıyor. Çünkü şu an güneş yok! Belki yarın değişecek ya da belki yine kapalı ama inatla her gün yeniden kalabilmek fırtınanın ortasında dahi isyan etmeden ıslanabilmek.. Kalmayı öğrendikçe, kalbini samimiyetle, özgürce…

  • Yaza Veda

    Önce köklen, olduğun yeri algıla! Neyi, istediğini ve neyi istemediğini fark et! Konuş, anlat! Hissettiğine güven, içerisi olan bağı hiç koparma, robotlaşma, dinle! Dinledikçe güçlen! Güçlendikçe ve köklendikçe senin elinde olmayan durumları sukunetle kabul edebilmeyi öğreneceksin ve bunu öğrendiğinde de kalbin açılmaya başlayacak. İçeriden kocaman bir mutluluk gelecek ve konacak tüm her şeye…

  • Haydi Sörfe!

      Geçen gün matımı sınıfa sermiş, öğrencilerim gelmesini bekliyordum. Yavaş yavaş gelenlerle konuşmaya başladım. Konu nereden ve nasıl açıldı bilmiyorum ama karşımda duran ”çok güzel bir kadın” kendinde beğenmediği bölgeleri saymaya başladı ve listesi kabarıktı. Durdum, aslında çok güzel bir kadın vardı karşımda ama olasılıklarının, potansiyelinin farkında değildi! Çok bildik bir hikayeydi, bizdendi, bendendi!

  • Dinle ve Sorumluluk Al

    İstanbul’un belki de olabilecek en sessiz ve en yeşil yerindeydim. Sırt üstü uzandığımda gördüğüm gökyüzü ve beni hiç serinletmese bile ağacın dallarını hafif hafif kıpırtadan rüzgara gözüm takıldı. Sonra kendi nefeslerimi fark edince, ah dedim ağaçların nefesleri gibi….

  • Yeter ki ağla!

    Geçen haftalarda bir gün derse başlamadan önce gelen öğrencilerimin gözlerinin içine bakıp, orada olanı görmeye çalışıyordum. Sonra onunla göz göze geldik. Nasılsın diye sormamla gözleri doldu. Gözleri doldukça, ağlamamak istedikçe daha çok ağlamaya başladı. ( Ben bu hissi çok iyi biliyorum!) Ağlayabilirsin dediğimi hatırlıyorum! Gülmek kadar doğal aslında ağlamak. Aslında insan olduğunu gösteriyor! Ama bizim…