Yazar: ozdecolakoglu
-
Hislerin İzi
Dünya aslında çok küçük, biz onu öfke, nefret besleyip, araya mesafeler koyarak büyük bir yer yapmaya çalışıyoruz oysa çok ufak. Seneler önce yollarımın kesiştiği dostlar, tanıdıklarla şu an yollarımın kesiştiği dostlar ve tanıdıklar arasında kocaman bir kesişim kümesi olduğunu fark etmeye başladım bu günlerde..
-
Kalbini dinle
Birbirimizin hayatlarını etkileyip duruyoruz. Sadece hayatına bir şekilde giren sevdiklerin değil, etkileşim her an meydana geliyor. Sen dışarı çıktığında başka başka yaşamlarının acılarına, korkularına, sevdalarına, sessizliğine dokunmaya da başlıyorsun belki bilerek, belki de hiç bilmeyerek ama değiştiriyorsun
-
Bir yaş daha geçti…
Kocaman bir sene daha geçti, öylece, bir anda olduklarıyla, olamadıklarıyla.. Bir sürü kişi aradı, mesaj attı, uzun zamandır duymadığım sesleri duydum, hatırlanmak o sevgi yumağının içinde yorulmak bana çok iyi geldi ❤ Beni aslında hiç tanımayan dostlardan bile öyle güzel mesajlar aldım ki.. Aslında öyle güzel görüyor gibiydiler ki
-
Uyanma zamanı
Çok sevdiğim bir arkadaşım ders sonra aradı ve dedi ki: ” Taksim’deyim, kahvaltı edelim mi?” Bir şekilde neden bilmiyorum Cihangir’de kahvaltı etmeye karar verdik. Buluştuk, oh karnımız çok açtı, sohbetler başladı, kendi küçük dünyamızdaki sorunları konuşmaya başladık. Sonra telefonuma bir mesaj geldi, biraz ileride Taksim’de bomba patladığını öğrendim. Oturduğum yere yapıştım, beynim uğuldamaya, kalbim…
-
Yaralı bir adamı kurtaramazsın
Sen O’nun hemşiresi değilsin, yada kurtarıcısı, yada destekçisi. Senin sorumluluğun sana ve çocuklarına ait, bu kadar; ne eski sevgiline ne partnerine, ne partnerinin çocuklarına, ne de partnerinin eski sevgilisine. Sen ve çocuklarin, bu kadar. Sanki yanlış bir şey yapıyormuş gibi hissedersin onunla göbek bağını kestiğinde, ama sen onu kurtaramazsın – o kendini kurtarmalı. Gerçekleri yeniden…
