Yazar: ozdecolakoglu

  • korkunun kölesi olan yaşam

    Elindeki televizyon kumandasının tuşlarına basıp duruyordu. Kendi hayatına benzer hayatlar arıyordu bu kutuda. Uzun zamandır sessizliğe gömülmüştü. Çocuklarıyla ilişkileri merhaba ve nasılsından öteye gidemiyordu ya da gitse bile onlara verdiği tavsiyeler dizilerde yaşayan insanların hayatlarıydı ve gerçek değildi. Kendi hayatında düzgün gitmeyen canını sıkan neyle karşılaşsa uyuşturucuyu vücuduna alır gibi televizyon kumandasını hayatına alıyordu ve…

  • sürpriz…

    Hayatta en güzel sürprizler, içten içe hep istediğin ve hiç beklemediğin bir anda karşına çıkanlardır. Sen öyle bir anda karşında buluverirsin sürprizini sanki gökyüzünden senin hayatına düşüvermiştir. Kaçmak mı? İnsan sürprizlerden kaçar mı? Mantığından bir sürü dalgalar halinde düşünceler yayılmaya başlamıştır. Çünkü mantığın sürprizinden kaçmanın iznini verir, onu yaşamanı değil… Hayatın boyunca kendini ilk kez…

  • bilinmeyen bir zamanda ve yerde (1)

    Bilinmeyen bir zamanda, bilinmeyen bir yerde… Bir çadırının içinde gözlerini açmıştı. Sanki yüzyıldır uyuyor gibi hissetti ve yeniden uyandığında gözünü açtığı yer burasıydı. Önce etrafına şaşkın şaşkın baktı. Biraz korku ve biraz şaşkınlıktan sonra çadırdan çıkmak için ayağa kalktı ve dışarı çıkınca bir tepenin doruk noktasında olduğunu gördü. Buraya nereden ve nasıl geldiğini hatırlamıyordu. Başını…

  • ben gittim ..

    Seni sevmiştim ben. Kimseler bilmezken hatta ben bile bilmezken….seni sevmiştim ben. Sana hissettiklerim savaş alanı yaratmıştı yüreğimin en kuytu köşesinde. Hâlbuki hoşlandığım bütün yüzler nasıl da sendin ve nasıl da inatla savaşıyordum seninle ve senin haberin bile yoktu. Ulaşılması imkânsız bir hayal gibiydin bana. Sonra hayalim gerçek oldu. Savaşmaktan vazgeçtim, teslim oldum hisselerime. Bastırdığım bütün…

  • Bir kadın, bir adam ve lacivert gözlü genç kız

    Yaz, şehre veda ediyordu. Önce yazın sıcaklığını özleten rüzgârlar çıkmıştı. Yavaş yavaş kara bulutlar gökyüzünü kaplıyordu. Yaz yağmurları artık çok uzaklarda kalmıştı. Kadın başını yukarı kaldırarak gökyüzüne baktı. ‘Bu yaz da bitti‘ diye kendi kendine fısıldadı. Sonra saatine baktı. Geç kalmamıştı hala vakti vardı. Durdu arkasına baktı. Geriye koşmak istiyordu ama biliyordu kaçamazdı artık. Biraz…