Yazar: ozdecolakoglu

Yaram sızlıyor yine..Yaram sızlıyor hem de en olmadık yerlerde… Bir çocuğun gözleri, bir yaşlı amca, bir çizgi film, ona benzeyen bir yüz… Geçtiğim sandığım yolları tekrar ve tekrar geçmekten o kadar yoruldum ki… Nasıl bir yara bıraktın benim yüreğimde? Nasıl oluyor da kapandığım sandığım yaram en olur olmaz yerlerde bardakdan boşanır gibi yağmur oluyor gözlerimde……

Bir kız çocuğu… Mavi elbiseli bir kız çocuğu… Eski elbisesi ve ayakkabısına aldırmadan kaldırımda nasıl da kendi kendine dans ediyor… Gözlerine bakıyorum simsiyah nasıl da yaşam dolu görünürdeki yokluğa rağmen hem de… Biraz önce ne kadar rahat diyerek oturduğum sandalye bir anda ne rahatsızlık vermişti bana. Boğazımda bir düğüm hissediyordum. Bir anne ve kızı mavi…

Herşeydensonra… Karanlık bir gecede kalemim, kâğıdım ve ben… Uzun zamandır ihmal ettiğim iki dostum… Sığınaklarım… Hâlbuki ne çok ihtiyacım vardı onlara ne çok… Onun yerine kaçıp durmuştum benim bile bilmediğim sokaklara gelene kadar… Kaçıp durmuştum, her şeyden en çok da kendimden… Aynadaki aksimi ağlarken görünce anlamıştım bir yerlerde yanlış olduğunu… Aynadaki ben beni tanımamıştı. O,…

Gök gürledi önce… Çocukluğum aklıma geldi… Bende korkardım bitmek bilmeyen gök gürlemelerinden… Sonra ruhları temizlemek için başlarlardı bulutlar gösteriye… İşte en güzel kısmı buydu. Dışarı çıkıp deli gibi ıslanmak… Başını gök yüzüne kaldırmak ve yağmur damlarının sadece yüzüne değil içine içlemesine izin vermek… O zamanlar anlamıştım yağmurun tek işi ıslatmak değildi evet ruhumuzu da temizliyordu..…

Lise sıralarında okurken bir gün televizyonda bir fragman görmüştüm.İlk kez bir kanalda dizi orijinal haliyle veriliyordu ve dizi gençlik dizisiydi.. Oyuncularda benim yaşıtımı canlandırıyorlardı. Dizinin adı DAWSON’S CREEK’ di. O diziyle beraber büyüdüm desem yanlış olmaz… Ben üniversiteye başladığım zaman dizinin kahramanları da üniversiteye başlamıştı.. Dawson, Joey,Pacey, Jen… Aşka, arkadaşlığa, hayata dair bir diziydi. Dizinin…