Yazar: ozdecolakoglu

Yarım kalmış öyküler… Yarım kalmış bir geçmiş… Aslında söylenecek cümleler söylenmezse o zaman geçmişle beraber bugünde yarım kalmıştır. Hayatının dönüm noktası karşında dururken sen susup geçip gitmesini beklersen kaçırdığın sadece şimdi değildir… Şimdinin geçmiş ve gelecekle olan bütün bağlarını da kaybedersin. Nedense sanki dünyanın sonuna kadar burada olacağı düşünülür. Ama sustukların büyürken içinde zaman asla…

Şimdi çocuk olmak vardı. Kötülüğün anlamını bilmemek… Herkese hoyratça inanmak… Dünya hakkında bildiklerini kendi oyun dünyanla sınırlamak… Gelecek hakkında hiçbir şey bilmemek… Buna rağmen inatla kahkahalar atmak… Çimlerde koşup oynamak… Kim ne der diye aldırmadan… Masum olmak… Ah çocuk olmak vardı şimdi. Özlemi anılarıyla yolculuğa çıkmak istediğinde uzun zamandır bakmadığı çocukluğuna yüzünü dönmek istemişti. Ama…

Bir adam… Belki de her gün evimize giderken gördüğümüz o adam, otobüste-vapurda gördüğümüz yüzlerden biri ya da komşumuz… Kapalı kapılar ardındaki gerçek yüz… İstanbul’un kalabalık sokaklarına rağmen o İstanbul’da yalnızlığı seçmişti. Yalnızdı. Ama bunun farkında bile değildi. Kendisine dev aynasından bakardı. Mutsuzdu ama ‘mutluluk’ ne demekti? Mutlu nasıl olunurdu? Sevgi ne demekti? Sevgi nasıl gösterilirdi?…

Gerçekler… Hani iflah olmaz bir inatla aradığımız ama bulduklarımız hoşumuza gitmezse görmeyi reddettiğimiz gerçekler… Hepimiz kendi gerçeklerimizi arıyoruz kendi gerçeklik aynamızdan kaçarak… Bize gerçeği istiyor musun diye sorduklarında hiç düşünmeden evet diye haykırırız kendimize gerçeklerden uzak dünyalar kurarken… Çünkü biliriz bilmek, her şeyi değiştirir. Kendi kendimize oynadığımız oyunların sonudur. Asla kaçamayız. Bütün ruhumuzu altüst eder…

Bazen giderler. Bazen en büyük ateşlere atılırlar. Ortalık yangın yerine döner. Yangın ne varsa her şeyi yakıp yıkar ve her şeyi küle çevirir. Siz karşı taraftan gelmekte olan yangına bakarsınız. Önce ne olduğuna anlam veremezsiniz. Uzaklardan kaçışan insanları görürsünüz. Sonra bakarsınız ki yangın sizi çemberinize almıştır bile. Kaçmak mı? İmkânsızdır artık… Küle dönme zamanıdır şimdi……