Kategori: Genel

Eskiden bütün değişimlerden korkardım! Bir çocuğun saflığıyla her şeyi eski haline getirmeye çalışan bir kalbim vardı. İnatla koşturup durmuştum bütün değişmiş yollarda… Bildiğimi sandığım yollarda kalbimle koşturmuş o yollarda kaybolduğum zaman anlamıştım her şeyin değiştiğini.. Bilmediğin bir yolda kaybolmakta sorun yoktu, ama bildiğini sandığın bir yolda kaybolmak bu acı vericiydi işte! Bildiğim yollarda kaybolmuştum bende.…

Arkadaşımı özledim. Zamanın bizi bu kadar uzağa savurması değil de artık iki yabancı olmamız canımı acıtıyor.  Giderken bıraktığın boşluk bir yanımı öksüz bırakıyor. Böyle arada sırada yoluma düşen meltem rüzgarı gibi özlemin..  Ne çok şiddetli, ne de üşütüyor ama can yakıyor işte! Dostum dediğim insan, benim hakkımda gerçek olmayan suçlamalarını kalbime kusmuştu. İçini dökmek, irinini…

Onu uzun zamandır görememişti. Ruhunun derinliklerinde onu çağırdığına emindi ama bir şeyleri yanlış yaptığını düşünmeye başlamıştı. O kadar uzun zaman olmuştu ki artık bütün olanların rüya olduğunu düşünmeye başlamıştı. O yolculuktan sonra hayatı değişmeye başlamıştı. Değişim, büyük seslerle gelmezdi ve çoğu zaman anlaşılmazdı bile. Çünkü en etkili değişimler zamanla gelenler ve kendi kendine yer açanlar…

Farklı yolları seçmiştik. Bilmiyorum aslında seçmek zorunda mı bırakıldık yoksa biz mi seçtik? Aslında tek yaptığım senin seçimine uyum sağlamak oldu ama geçen seneler gösteriyor ki aramızda bir yol seçemeyen varsa o da senmişsin. Aslında ben bundan seneler önce ayrı yollarda değil, beraber bir yolda yürümek istiyordum. Hangi yol olduğu ya da o yolun nereye…

Bütün taşlar yerine oturduğunda, bütün dalgalar durulduğunda, su olması gereken yere aktığında o yola sizi getiren her şey o zaman anlam kazanırdı! Hayatınıza giren her şeyin bir şeyleri göstermek için girdiğini ve görevi bitince çıktığını anlardınız. Hayat yine aynı hayattır ama siz artık kendi hayatınıza kuş bakışı bakabilme yetinizi kazanmışsınızdır ve o zaman her şey…