Bir kız çocuğu… Mavi elbiseli bir kız çocuğu… Eski elbisesi ve ayakkabısına aldırmadan kaldırımda nasıl da kendi kendine dans ediyor… Gözlerine bakıyorum simsiyah nasıl da yaşam dolu görünürdeki yokluğa rağmen hem de… Biraz önce…

Herşeydensonra… Karanlık bir gecede kalemim, kâğıdım ve ben… Uzun zamandır ihmal ettiğim iki dostum… Sığınaklarım… Hâlbuki ne çok ihtiyacım vardı onlara ne çok… Onun yerine kaçıp durmuştum benim bile bilmediğim sokaklara gelene kadar… Kaçıp…

Gök gürledi önce… Çocukluğum aklıma geldi… Bende korkardım bitmek bilmeyen gök gürlemelerinden… Sonra ruhları temizlemek için başlarlardı bulutlar gösteriye… İşte en güzel kısmı buydu. Dışarı çıkıp deli gibi ıslanmak… Başını gök yüzüne kaldırmak ve…

Lise sıralarında okurken bir gün televizyonda bir fragman görmüştüm.İlk kez bir kanalda dizi orijinal haliyle veriliyordu ve dizi gençlik dizisiydi.. Oyuncularda benim yaşıtımı canlandırıyorlardı. Dizinin adı DAWSON’S CREEK’ di. O diziyle beraber büyüdüm desem…

Gidiyorsun yine… Yavaş yavaş veda ediyorsun… Güneş eskisi gibi ısıtmıyor… Yapraklar sararmaya başladı bile.. .Bir garip oluyorum … Her sene senin gelişini izlemek nasıl mutlu ediyorsa beni gitmeni izlemek o kadar hüzün dolduruyor içimi……

Sadece 5 gün sonra muhteşem ikili ile tekrar buluşuyoruz!! 5.sezon son olacak diyorlardı ama yapılan açıklamalara göre bir sezon daha bizimle olabilecekler..Ama beni en çok heyecanlandıran 4.sezonun son bölümünden sonra dizinin nasıl devam edeceği……

Herkese Merhaba Dün gece kendimi blog sayfası açarken buldum… Seyhan’ın blog sayfasına bakarken bir baktım kendiminkini açiyorum.. Bakalim neler yazacağım? Neler ekleyeceğim? Bunu ben bile merak ediyorum…. İşin asli tam olarak bu blog dünyasını…

So the story goes on down the less traveled roadIt’s a variation on the one I was toldAnd although it’s not the same it’s awful close In an ordinary fairytale landThere’s a promise of…