Yazar: ozdecolakoglu

”Neden bunu yapmıyorsun?”, ”Şunu denesen sana daha çok yakışır farkında mısın?”, ”Senin yaşındakiler ne yapıyor biliyor musun?”, ”Neden böylesin?” ….. Sizde bunlardan birini ya da birkaçını duydunuz mu? Kafanız karışıp yolunuzu şaşırtınız mı? Verdiğiniz kararların birileri tarafından onaylanmasını mı beklediniz? Onaylandığınız zaman mı doğru olduğunuzu hissettiniz? Seneler önce bana ”Neden?” diye soranların sayısı o kadar…

senelerce ne çok sevdim seni ardından ne çok nefret ettim, suçladım, aslında suçlarken bile sevdim… sonra günün birinde veda ettim, bir daha yollarımızın kesişmeyeceğini, yollarımızın kesişmek istese dahi buna bizim izin vermeyeceğimizi bilerek veda ettim. seni en son gördüğüm zaman, son görüşüm oldu. bilmiyordum onun son görüşüm olduğunu… belki bilsem son kez içime çeker öyle…

Seneler önce aşık olduğum adam bir hikaye iki kahraman sığdırıp ardından aşkın için savaş demişti! Bende aşk, savaşılacak bir şey değil deyip yürüyüp gitmiştim! İyi ki de yürümüşüm diyorum şu anda ama o zamanlar dünyanın en zor şeyiydi yürümek.. Yani başkalarının hikayelerinde kendinize yer açmaya çalışmayın! Eğer bir yeriniz olacak ise birinin hikayesinde, o hikaye size yer…

Hayatımda 3-4 senedir yoga var. Uzak kalmak zorunda olduğum zamanlarda ne çok özledim, ne çok rüyamda gördüm ve daha da çok sevdim ve ara verip tekrar matımın başına geçtiğim zaman yeniden sevgilim oradaydı.. Herkes yoga’yı bırakman lazım deyip dururken yeniden matımın başına geçip kendi uygulamamı yaparken gözyaşlarımı tutamamıştım. Bel fıtığım yüzünden özellikle iki senedir yoga…

Karanlıkta yaşayan birinin hayatına ışık olamaz, ışıkları yakamazsın. Canın acısa da onun karanlığına saygı gösterirsin… Bilirsin çünkü özgür iradeye karışmak, senden yardım istenmediği zaman bile yardıma koşmak sadece egonun sesi… O yüzden uzaktan izlersin karanlığı seçeni… Bazen o bilmese de yakarsın fenerlerini orada olduğunu bilsin, gelebilsin diye. Ve eğer gelmezse yolu çabuk bulsun diye dua…