Yazar: ozdecolakoglu

  • Kendi Yolum

    Çocukken kendim olabilmek çok sancılıydı. Çünkü herkesin ‘’ben’’ ile ilgili fikirleri vardı. Herkes başka bir tarafa çekip, başka bir kimlik giydirmeye çalışıp duruyordu. Sanırım sadece onlara benzediğim zaman var olabileceğimi düşünüyorlardı.  Bana biçtikleri kıyafetin üstüme uymaması önemli bile değildi, sadece sürüye uyum sağlamalıydım. Zamanla bana verilen kıyafeti kabul etmemeyi seçtim ve tabi ki çok zor…

  • Nokta

    Dönüp dolaşıp birbirimizin hayatlarından geçip duruyoruz. Dünya o kadar küçük ki dönüp dolaşıp iki küçük nokta bir yerlerde yeniden ve yeniden karşılaşabiliyor. Halbuki asla karşılaşamayacak iki küçük noktaydık bir zamanlar… Belki de bu yüzden asla söze dökülememiş vedalar saklıyordum sana…Dilim başka, kalbim başka konuşuyordu seninle.. Bu yüzden ne kalabildim ne de gidebildim… Sen, bana hep…

  • Kelebek Etkisi

    Seneler önce birbirinden teğet geçmiş iki yaralı kalp, seneler sonra birleşebilir mi? Geçmişin ”acaba” sorusu gelecekte cevap bulur mu  ya da o ”acaba” seneler sonra bile etkisini koruyabilir mi? Normal yaşamda imkansız diyebileceğim bir dolu olay bizi yeniden karşı karşıya getirmişti. Geçmişin ”acaba”sına yenilip, bizi birbirimizden uzaklaştıran bütün olasılıkları göz ardı edip atlamak…. Gözümü bile…

  • Yeni Yaşıma

    Takvim yaprakları yeni yaşımın yine kapıda olduğunu söylüyor. Sanırım son birkaç seneye kadar hep ”Ally Mcbeal” tavırlarıyla karşıladım yeni yaşımı. Hayatımın kontrolü hep içimdeki melankolik kadındaydı. Uçurumlardan atlarken belki de sırf bu yüzden almam gerekenden fazla yara aldım. Son birkaç doğum günüme kadar hep bitmeyen bir şeyleri kaçırıyorum hissi belirirdi ruhumda.. Bu his, melankolik kadın…

  • Sayıklamalar….

    Sanırım geçmişin en büyük yeteneği, seneler sonra bile farklı hikayelerde karşınıza çıkabilmesi..  Siz acısını çektim, sindirdim, kanayan yaramı akıttım deyip devam ederken yolunuza geçmişin yarası, bugününüze hep gölge olur ve sonunda hayatınız uyanıkken gördüğünüz bir kabus olur. Çünkü o geçmişi tekrar yaşamaktan o korkarsınız ki sonunda da hep yaşayıp durursunuz ve hep suçlayacak birilerini arar durursunuz! Canınızı…