Yazar: ozdecolakoglu

Onu uzun zamandır görememişti. Ruhunun derinliklerinde onu çağırdığına emindi ama bir şeyleri yanlış yaptığını düşünmeye başlamıştı. O kadar uzun zaman olmuştu ki artık bütün olanların rüya olduğunu düşünmeye başlamıştı. O yolculuktan sonra hayatı değişmeye başlamıştı. Değişim, büyük seslerle gelmezdi ve çoğu zaman anlaşılmazdı bile. Çünkü en etkili değişimler zamanla gelenler ve kendi kendine yer açanlar…

Farklı yolları seçmiştik. Bilmiyorum aslında seçmek zorunda mı bırakıldık yoksa biz mi seçtik? Aslında tek yaptığım senin seçimine uyum sağlamak oldu ama geçen seneler gösteriyor ki aramızda bir yol seçemeyen varsa o da senmişsin. Aslında ben bundan seneler önce ayrı yollarda değil, beraber bir yolda yürümek istiyordum. Hangi yol olduğu ya da o yolun nereye…

Bütün taşlar yerine oturduğunda, bütün dalgalar durulduğunda, su olması gereken yere aktığında o yola sizi getiren her şey o zaman anlam kazanırdı! Hayatınıza giren her şeyin bir şeyleri göstermek için girdiğini ve görevi bitince çıktığını anlardınız. Hayat yine aynı hayattır ama siz artık kendi hayatınıza kuş bakışı bakabilme yetinizi kazanmışsınızdır ve o zaman her şey…

Geçmişimi biriktirdiğim bir kutum var. Zaman zaman içini açar ve neler biriktirmişim bakarım. Mektuplar, fotoğraflar, öğrenci kimlikleri, konser biletleri, kurumuş çiçekler, taşlar…. Geçen gün ruhumda o kutuyu açma istediği duydum. Aslında amacım hala o kutuda mısın değil misin onu kontrol etmekti. Kutuyu açmak değil de kapatmak çok can yakıcı. Çünkü o kutuyu açtığımda bütün geçmiş…

Sana dair kaç yazı yazdım ve sen kaçını biliyorsun acaba? Aslında sorun değil biliyor musun? Zaten yazdıklarım arasından sana dair olanları bulabileceğinden de şüphem var! Sen oku ya da kelimelerim sana ulaşsın diye yazmadım. Yazdım çünkü kalbimdeki kelimeler benden çıksın diye yazdım! Gerçekler acıtır ama iyi gelirmiş. Sanırım benim öğrendiğim  gerçekte benim ışığım olacak. Sen benim…