Yazar: ozdecolakoglu

Cebinde kullanmak üzere sakladığın ”veda cümlelerinin” var mı seninde? Hiç yerli yersiz kullandığını düşündün mü sende? Yoksa çok fazla mı dağıtanlardan mısın? Ya da aslında hiç ”veda cümlen” olmadı mı? Hayatta veda edebilmesini de bilmek gerekiyor.  Sadece bir ilişkiyi ya da bir arkadaşlığı bitirmekten ibaret değil vedalar…  Zamanı geldiğinde bu hayattan gidenlerin gitmesini de kabul…

Biraz sessizliğe ihtiyacım var. Sanki bu aralar herkes üstüme üstüme geliyor gibi geliyor. Biliyorum kimse gelmiyor sadece herkesin maskesi düşüyor. Gerçek yüzlerini görmek korkutmuyor sadece canımı acıtıyor! Bir şeylere sinirliyim ve biliyorum ne olduğunu içimde bir yerlerde ama onu bulmak şu an işime gelmiyor ve onun yerine kendi içinde kaybolmayı seçiyorum. Yazmak, kendimle yüzleşmek için…

Her şeyi eski haline getirmek için koşturup duran bir kız çocuğu vardı. Hiçbir şeyi değiştirmek istemez ve her şey olduğu gibi kalsın isterdi. Hayatından birini çıkartmak en büyük kabusuydu. Olmazsa olmaz dediği hayatındaki demirbaşların hep  hayatınsa kalsın isterdi. Anlaşılamadığı bildiği için her ortamda insanlar ne der diye hareket ederdi ve bu düşünce onun çoğunlukla yolunu…

Gerçeği istiyorum demek çok kolaydı. Bir solukta yazabilirsin ya da bir solukta söylebilirsin ama gerçeği olduğu seçip yaşamak başka bir şeydi. Çünkü gerçeği bilmek başka onu yaşamak ise çok farklıydı. Gerçeği seçtim ama yaşamadım. Kendime  hayal dünyasının görkemine kapıldığımı  itiraf ettim ama sesim kendim bile duyacak kadar bile çıkmadı. Hayal dünyasında yaşamak benim gerçekle olan aramı açtı. Yine görüyordum…

Çocukluğum ile aramdaki bağın kopmamasını sağlayan ve her ne olursa olsun dönüp dolaşıp izlemekten bıkmayacağım bende yeri çok ayrı olan dizi… Sanırım yaşınız kaç olursa olsun sizi o çocukluk anılarınıza götüren bir yolunuz olması çok güzel…