Yazar: ozdecolakoglu

Savaşçıydı. Bedenine rağmen yılmadan ruhu savaşmıştı. Bazen kendisi bile yaptığı ‘bu yaşamda kalma mücaledesini’ unutmuştu. Bir şey bekliyordu. Bütün imkansızlıklara rağmen ona savaşma ateşini veren beklediğiydi. Onun yaptığı savaşa mı güvenmişti karısı acaba? O savaş, karısının umudu mu olmuştu ? Her şeyi bilmesine rağmen yine de o umuda sarılmak onun içini mi ısıtmıştı? O yüzden…

Derin bir sessizlik vardı.Halbuki ne çok söylenecek cümlesi vardı kadının. Onun yerine susup kalmıştı. Sanki bedeni oturduğu yere yapışmıştı ama ya ruhu? Ruhu nerdeydi? Sanki bir girdabın içinde onu kaybediyordu. Ah! Bir konuşsa, bir konuşsa…. Oturduğu yerden kalksa ve cebinde biriktirdiği bütün cümleleri dışarı çıkarsa…Ah!! Sustuklarını biriktirdiği kutusunu açsa…Ama işte konuşmuyordu. Susuyordu.Oturduğu yerden kalmadan uzaklara…

Bugün hiç plan yapmadan birdenbire anılarımızın yanında buldum kendimi. Nasıl da canlıydı anılar. Belki de o canlılığın yanılsaması yüzünden bilmiyordum. Anı olduğumuzu bilmiyordum. Zamanın hakimiyet dalgalarına esir olan anılarımız…Veda etmeden nasıl olmuştu da anı olmuştuk? Güvendiğimiz zaman mı bizi savurmuştu ? Yoksa zaman bir kılıç darbesi ile bizi kesip elimize sadece anılarımızı mı tutuşturmuştu? Eğer…

Hayatın en büyük bilgeliği, kişinin hayat yap-bozunu tamamlayabilmesi ve süresi dolmadan o yap-bozu anlayabilmesiydi. Kimsenin yap-bozu kimseye benzemez.Okul sıralarında çoğumuzun yaptığı gibi kopyalarda burada işe yaramaz ya da istediğimiz kadar kopya verelim arkadaşımıza neye yarar ? Herkesin parçası farklıdır. Benim hayatımın en kaçınılmaz gerçeği her hayal kırıklığın benden bir parça alıp götürmesiydi. Umutlar, ilk başta…

Bir varmış bir yokmuş. Çok uzak zamanların birinde bir karı koca varmış. Birbirlerine duydukları aşk dilden dile destan olmuş. Beraber büyük engeller aşmışlar ama birbirlerinin elini hiç bırakmamışlar. Seneler geçmiş birbirlerine duydukları sevgi daha büyürken anne ve baba olmanın nasıl birşey olduğunu deneyimleme şansını yakalamışlar. İkisi de çok mutlu olmuş. Masal bu ya… Bütün bebekler…