Yazar: ozdecolakoglu

Bugün hiç plan yapmadan birdenbire anılarımızın yanında buldum kendimi. Nasıl da canlıydı anılar. Belki de o canlılığın yanılsaması yüzünden bilmiyordum. Anı olduğumuzu bilmiyordum. Zamanın hakimiyet dalgalarına esir olan anılarımız…Veda etmeden nasıl olmuştu da anı olmuştuk? Güvendiğimiz zaman mı bizi savurmuştu ? Yoksa zaman bir kılıç darbesi ile bizi kesip elimize sadece anılarımızı mı tutuşturmuştu? Eğer…

Hayatın en büyük bilgeliği, kişinin hayat yap-bozunu tamamlayabilmesi ve süresi dolmadan o yap-bozu anlayabilmesiydi. Kimsenin yap-bozu kimseye benzemez.Okul sıralarında çoğumuzun yaptığı gibi kopyalarda burada işe yaramaz ya da istediğimiz kadar kopya verelim arkadaşımıza neye yarar ? Herkesin parçası farklıdır. Benim hayatımın en kaçınılmaz gerçeği her hayal kırıklığın benden bir parça alıp götürmesiydi. Umutlar, ilk başta…

Bir varmış bir yokmuş. Çok uzak zamanların birinde bir karı koca varmış. Birbirlerine duydukları aşk dilden dile destan olmuş. Beraber büyük engeller aşmışlar ama birbirlerinin elini hiç bırakmamışlar. Seneler geçmiş birbirlerine duydukları sevgi daha büyürken anne ve baba olmanın nasıl birşey olduğunu deneyimleme şansını yakalamışlar. İkisi de çok mutlu olmuş. Masal bu ya… Bütün bebekler…

Aşkın ne kadar büyük olursa nefretin de o kadar büyük olur derler.Doğru mu acaba? Oysa ki sevginin olduğu yerde her ne olursa olsun nefret yeşermez. Seni sevdiğim kadar nefret etseydim senden ,nefretim tüm dünyayı esir alırmıydı acaba? Gerçi dünya şu anki halinden daha kötü bir yer olmazdı! Ne dersin? Ben senden nefret hiç etmedim. Sana…

Gözlerim gözlerine değdiği zaman başlamıştı sevdam. Hiçbir şey söylemene ya da yapmana gerek bile yoktu.Kalbim sana doğru yola çıkmıştı bir kere. Gözlerinin içinde kaybolmaktı seni sevmek… Sevdam başlamıştı. İçimde çiçekler açıyor, kuşlar şarkılar söylüyordu. Ruhun o kadar saftı ki… Sana baktığımda seni görebiliyordum ve her görüşümde daha çok seviyor, çiçeklerden bir orman yapıyordu kalbim. Ruhumun…