Okyanusa doğru

İstanbul, sıcak bir yaz gününe uyanmıştı.  Pastoral Vadi'de sabahın 5.30'unda elimde  çanla sessizlik içinde herkesi uyandırdığım anı hatırladım şimdi, sessizliğin tarifi imkansız bir huzuru varmış. İnsan sessizleşebildiğinde anlıyormuş aslında hiç dinlemediğini ya da dinlediği her şeyi kendi bildiği o küçük dünyaya göre yorumladığını.. Geçen akşam zamanında birlikte çalıştığım bir arkadaşımın Instagram'a yüklediği iletiyi ve fotoğrafı … Okumaya devam edin Okyanusa doğru

Su gibi…

9 gün, farklı hikayelerden, farklı koşullar ve koşullandırmalardan gelen yürekler... 9 günde ne değişir ki diye sorarsan bana artık vereceğim cevap her şeydir! Zeynep Çelen ile 200 saatlik temel eğitimin inzivası için Pastoral Vadi'deydik. Bu sefer 4 arkadaşımla asistan olarak orada bulunuyorduk. İlk 6 gün, eğitimin, son 3 gün ise Zeynep Çelen Temel Eğitim Mezunlarının … Okumaya devam edin Su gibi…

Hisset

Havalar ısınıp, yeniden güneş tüm sıcaklığı ile kendini hissettirmeye başlayınca yeşilin hissi de değişmeye başladı. Gün içinde en çok sevdiğim anlar, kendimi İstanbul'un parklarına bıraktığım anlar oldu. Yine ağaçların arasındayım işte! Bir yandan kulağımda müzik bana eşlik ederken, etrafıma bakmaya başlıyorum. Bir anne çocuğuna bisiklet kullanmayı öğretmeye çalışırken, iki aşçı elindeki sigaraları içiyordu efkarlı efkarlı. Yanımdan … Okumaya devam edin Hisset

Bilmene gerek yok

Birkaç hafta önce bir süredir eğitimlerine ve derslerine katıldığım bana matın üstüne ne olursa olsun çıkaracak ilhamı veren hocamı uğurladık. Zeynep Çelenle Yoga Hocalığın Temelleri'nin 3. döneminde 4 asistan biriydim, baharda döneminde yaptığımız ilk toplantımızı hatırlıyorum dördümüz de ne kadar mutluyduk, sevdiğimiz hocamızla birlikte çalışma, öğrenme şansımız olduğu için...Ve o mutluluk hiç bitmedi, ağustos ayında … Okumaya devam edin Bilmene gerek yok

Işık

Seneler önce çok sevdiğim bir arkadaşım vardı. Sanırım hayatımın en korkak, karanlık döneminin birkaç dostundan biriydi. İyi, kötü her şeyi konuşurduk, gülerdik, kavga ederdik ama birbirimizi bilirdik en önemlisi buydu! Çocukluk dönemimizin saflığı ile dinlerdik hep birbirimizi ama günün birinde yoldaşlık bitti. O kadar kızdık ve öfkelendik  ki birbirimize hiç geçmeyecek sandım (k)  ve o … Okumaya devam edin Işık