Kategori: Genel

Vedalar zordur. İster sevgili olsun, ister dost, istersen ailenden biri... İlk vedanın ardındançoğunlukla o olmadan asla olmaz denir ama kısa vadede ya da uzun vadede ikisininde de vazgeçilmez olan tek şeyin sadece zaman olduğunu öğretir hayat.Dostluğun tanımını çoğu kişi sürekli görüştüğü insanlar olduğunu düşünür ama bence bu doğru değildir. Bir şekilde uzun zamandır görüşemediğim ama … Okumaya devam edin Veda

Sanırım liseye gidiyordum. Cnbc-e 'de ''dawson's creek'' adında bir diziyi izlemeye başladım. O zamanlar o diziyi her repliğini ezbere bilsem de yeniden ve yeniden izleyeceğimi bilmiyordum.Bir şekilde ne zaman izlesem hala kendimi o kız çocuğu gibi hissediyorum. Öyle bir dizi ki seneler geçtikçe beni çocukluğuma bağlayan tek bağ oldu. Birçok şey değişti ama ne zaman … Okumaya devam edin to my childhood 🙂

Bazen ödemeniz gereken bedel öyle ağırdır ki yaptığınız hatayı her adım attığınızda tekrar ve tekrar hatırlamak zorunda kalırsınız. Nerede ya da kimlerle olduğunuzun bir önemi yoktur. Çünkü siz ne kadar her şeyin değiştiğini kendinize söyleyip dursanız da kendinizi kandırmak için söylediğiniz bir ninnidir.Sadece etrafanızdakiler değişmiştir, siz değil ve etrafanızdakiler de geçmişteki kahramanların gölgeleri olmak için … Okumaya devam edin Geçmişin ninnisi

Teknoloji, hayatı kolaylaştırır. İstediğiniz şeye, istediğiniz anda ulaşabilir hatta konuşabilirsiniz. Bundan seneler önce internete sahip olmak önemli bir şeydi ama artık her evde birkaç bilgisayar var interneti olan. Ve zaman bilgisayarınız sizin mabediniz olur. O, mabedin içinde kendi dünyanızı yaratırsınız. Çoğu zaman kimsenin görmesini istemediğiniz yazılarınız, eski fotoğraflarınız, şarkılarınız, onun fotoğrafı, onunla şarkınız vardır. Liste … Okumaya devam edin Mabet

Biten bir yılın ardından geride kalanlara baktığımda sonunda büyük resmi görebiliyorum.Kendi karanlığında yolunu bile bilmeyen, kaybolmuş bir kız çocuğuydum. 2010 senesi başlarken kendi sis bulutlarım yavaşca gökyüzüne doğru çıkarken bu senenin farklı olacağını anlamıştım. Ne çok korkuyordum adım atmaktan... Adım atmayı deli gibi isteyip, adım atamıyordum. 2010 senesi, bebek adımları atmamı sağladı. Her kafadan bir … Okumaya devam edin 2010’a