Kategori: Genel

Kar,şehri esir almıştı ve egemenliğini şehrin üstünü kapladığı beyaz örtüsü ile ilan etmişti. Şehir aslında kızgındı. Kar dedi ki:'Merak etme uzun süre kalmaya gelmedim. Sende direnmezsen kısa ama çok güzel anlar geçirebiliriz.'' Ve şehir bütün direniçlerine rağmen başarılı olamayınca 'karı yaşamaya ve tadını çıkarmaya' karar vermişti. Şehir direnmeyi bırakınca yaşamdan tabloluk resimler çıkıvermişti. Yaşamı dolu … Okumaya devam edin Beyaz Örtü

Düşüyordu kırmızı ve turuncu renklerinin arasında...Düştükce daha aşağıya iniyor ve şimdiye kadar onun hayatını yönetmiş korkularından arınıyordu.Kollarını yukarı kaldırarak bunun tadını çıkarmaya başladı.Tek gördüğü o iki renkti.Bir süre sonra yüzeye indi Nerdeydi? Birden etrafı kaplayan renkler kayboldu ve ortalık kapkaranlık oluverdi. Sadece bir ses duydu:__''Kendi ışığını bul ve onu yak. O senin içinde.. Şimdi onu … Okumaya devam edin Korkudan Özgürlüğe (2)

Hakkımda yedi şey:1-Yapmaktan zevk aldığım şeyleri mutluluk içinde yaparım yorulmak nedir bilmem ama sevmediğim bir şey söz konusu olursa kendimden vermeyi sevmem! 2- İnsanları dinlemeyi ve onlara yardım etmeyi severim.Eskiden sırf bu yüzden psikolog olmak isterdim hala arkdaşlarım arasında öyle bir havam vardır!3- Dışarda gördüklerim benim canımı acıtır. Sokakta gezen çocuklar, iki kuruş para için … Okumaya devam edin Hakkımdaki Yedi Şey ( seyhan’ın mimlerine cevaplarım )

Kışın şehri esir aldığı günlerden bir gündü. Hayat, havanın dondurucu soğuguna rağmen devam ediyordu.Kimileri bir magazadan diğerine ellerindeki paketlerle geziyor, kimileri restoranlara koşturuyor, kimileri ise sadece ayakta kalma savaşı veriyordu sessizce.Köşe başında bir adam kendinden geçerek yere yığılıvermişti.Yoldan geçen herkes kısa süreliğine de olsa kalabalık yapıp etrafını sarmıştı ama sadece seyretmeyi seçmişlerdi ve sonrasında adamı … Okumaya devam edin Hayat Mücadelesi…

Lise formaları...Liseli mutlu gençler...Okul çıkışında sevgililerini bekleyen aşıklar...Aslında bildiğim tablonun hiç yaşamadığım sadece gördüğüm bir yarısı...Bundandı belkide bilerek kaçışlarım...Ama ne kadar kaçsam da günün birinde bir dönemeç beni geçmişe götürüvermişti.Umutlu, sessiz, düşünceli, süpheciydim. Başımın üstünden ayrılmayan kara bulutlarım vardı.Nereye gidersem ne yaparsam yapayım güneşe hasret çekerek yağmurlarda yaşamış bir çocuktum.Ruhumu en yakınımdakiler bile görememişti. Başkalarına … Okumaya devam edin Lise Yıllarıma