Kategori: Genel

Gerçekler… Hani iflah olmaz bir inatla aradığımız ama bulduklarımız hoşumuza gitmezse görmeyi reddettiğimiz gerçekler… Hepimiz kendi gerçeklerimizi arıyoruz kendi gerçeklik aynamızdan kaçarak... Bize gerçeği istiyor musun diye sorduklarında hiç düşünmeden evet diye haykırırız kendimize gerçeklerden uzak dünyalar kurarken… Çünkü biliriz bilmek, her şeyi değiştirir. Kendi kendimize oynadığımız oyunların sonudur. Asla kaçamayız. Bütün ruhumuzu altüst eder … Okumaya devam edin Gerçekler (!)

Bazen giderler. Bazen en büyük ateşlere atılırlar. Ortalık yangın yerine döner. Yangın ne varsa her şeyi yakıp yıkar ve her şeyi küle çevirir. Siz karşı taraftan gelmekte olan yangına bakarsınız. Önce ne olduğuna anlam veremezsiniz. Uzaklardan kaçışan insanları görürsünüz. Sonra bakarsınız ki yangın sizi çemberinize almıştır bile. Kaçmak mı? İmkânsızdır artık… Küle dönme zamanıdır şimdi… … Okumaya devam edin Bazen giderler..Bazen en büyük ateşlere atılırlar …….

Yaram sızlıyor yine..Yaram sızlıyor hem de en olmadık yerlerde… Bir çocuğun gözleri, bir yaşlı amca, bir çizgi film, ona benzeyen bir yüz… Geçtiğim sandığım yolları tekrar ve tekrar geçmekten o kadar yoruldum ki… Nasıl bir yara bıraktın benim yüreğimde? Nasıl oluyor da kapandığım sandığım yaram en olur olmaz yerlerde bardakdan boşanır gibi yağmur oluyor gözlerimde… … Okumaya devam edin yaram sızlıyor…

Bir kız çocuğu… Mavi elbiseli bir kız çocuğu… Eski elbisesi ve ayakkabısına aldırmadan kaldırımda nasıl da kendi kendine dans ediyor… Gözlerine bakıyorum simsiyah nasıl da yaşam dolu görünürdeki yokluğa rağmen hem de… Biraz önce ne kadar rahat diyerek oturduğum sandalye bir anda ne rahatsızlık vermişti bana. Boğazımda bir düğüm hissediyordum. Bir anne ve kızı mavi … Okumaya devam edin mavi elbiseli kız çocuğu

Herşeydensonra... Karanlık bir gecede kalemim, kâğıdım ve ben... Uzun zamandır ihmal ettiğim iki dostum... Sığınaklarım… Hâlbuki ne çok ihtiyacım vardı onlara ne çok… Onun yerine kaçıp durmuştum benim bile bilmediğim sokaklara gelene kadar... Kaçıp durmuştum, her şeyden en çok da kendimden… Aynadaki aksimi ağlarken görünce anlamıştım bir yerlerde yanlış olduğunu... Aynadaki ben beni tanımamıştı. O, … Okumaya devam edin her şeyden sonra…