Blog

Ruhun Karanlık Günü

Sabah gözümü güne açtıktan sonra ilk yaptığım şey, camdan dışarı bakmak olur genelde.  Bir gün önceden hava durumuna baksam da, günün havasını kendi gözlerimle görmeyi seviyorum. Dışarıda az güneş görsem, bana göre yaz gelir, evet 🙂 Ama bazı zamanlar günler vardır hani hava durumunun bilemediği günün güneşli güzel bir gün gibi başlayıp, bir anda fırtına … Okumaya devam edin Ruhun Karanlık Günü

Yeniden buluşana kadar

Seneler seneler önceydi. Biz üç kardeş bayramlar, özel günler, canımız her sıkıldığında yan komşunun zilini çalardık ve zamanla aramızda yan komşunun kapısı ile bizim kalbimiz arasında derin bir bağ oluşmaya başladı. Perihan Teyze, Osman Amca bizim için Peri ve Osi olmaya başladı. Seneler deli gibi hızlı akarken,  onlar her daim oradaydı. Her kapıyı  çaldığımızda gülen … Okumaya devam edin Yeniden buluşana kadar

Kara Delik

Kimselere göstermediğimiz, kapatmaya çalıştığımız geçmişin travmalar yumağı kara delikler.. O delikler, zaman zaman seni karanlığın içine doğru götürmek ister, bazen başarır, bazen başaramaz. Çoğu zaman o deliğin ilk ne zaman belirdiğini hatırlayamayız bile, aslında önemi de yoktur. Bazen bir arkadaşınla konuşurken belli belirsiz sinirlenirsin ya da bazen anlamadığın sızı gelir, bilemezsin nereden, nasıl.. Ama gönüllü … Okumaya devam edin Kara Delik

Bu ülkede ayrımcılık vardı!

Gözleri dolmuş, karşımda ağlamaya başlamıştı._'Beni en çok sevdiğimle tehdit etti biliyor musun? En çok sevdiğimle? Düzelmem lazımmış, ben hasta değilim ki.. Bu seçim de değil ki, bu kimlik...Neresini anlamak istemiyorlar?'Konuştukça daha çok gözleri doluyor, o konuştukça yeniden bir gerçekle yüzleşiyordum. Bu ülkede ayrımcılık vardı! Şimdi bu yazıyı sonuna kadar okuyacak cesaretin var mı bakalım? Anneler ve babalar, … Okumaya devam edin Bu ülkede ayrımcılık vardı!