Yazar: ozdecolakoglu

Sanırım artık veda etmem gerekiyor.. Bunu hiç istemesem bile… Beklemekten ve her seferinde kendi parçalarımı toplamaktan yoruldum…İki ileri dört geri adımlar artık ruhum kaldırmıyor biliyor musun? Güneşiyle ruhumu aydınlatmak istediğim bir yerdi orası. Neden bilmiyorum bütün yolların oraya çıkacağını kendimi inandırmıştım. O yere ait olmak istedim. Eğer bir yere ait olacaksam bu dünyada o yere…

Hani derler ya hayat ancak geçmiş yolculuğuna çıktığında anlaşılır. Yaşarken ”neden” diye sorup durduğun soruların cevabını almak için geriye dönüp bakman gerekir. O ”neden”leri sorup dururken kendini ne kadar yorduğunu umursamazsın! ”Ben gerçeği istiyorum”, ”neden” diye ruhunu deşersin ama hiçbir şey değişmez. Çünkü tek yaptığın soru sormaktır! Benim gibi…. Elimde bir liste soru vardı ama…

Elinde çay bardağı ile mutfağa gelmiştin. Bende mutfakta kahvaltı yapıyordum. Bakıştık sen çaydanlığı aldın ve sessizce çayını koydun o sırada mutfak tezgahının üstüne çay döktün. Sen lekeye baktın bir saniye ve arkanı dönüp gittin. O gün anlamıştım istediğin yolda kimleri kırdığının bir önemi yoktu. Yol alırken arkanı ne kadar darmadağın ettiğin umurunda bile değildi. Belki…

Hayatıma bir şekilde giren ya da bir şekilde teğet geçmiş çoğu insan geldikleri gibi bazen sessizce bazende yeri göğü inleterek hayatımdan çıktı. Çoğu beni gerçekten anladığını söyleyip durdu ama şimdi düşünüyorum da hayatımdan bir şekilde çıkan bu insanların hiçbiri beni anlamamış. Halbuki derinlerde bir yerlerde ne kadar ürkek olsam da neler olacağına aldırmadan her seferinde…

Kimi sevdiysem gitti. Kimi sevdiysem her sevişimde biraz daha yalnız kaldım. Biri başkasını sevdi gitti, biri beni olduğum gibi sevemedi gitti, biri kendi yolunu çizdi gitti, biri benimle aynı cephede savaşamadı gitti, biri korkttu gitti, biri büyüdü ve yeni ufuklar görmek istedi gitti, biri hayatını değiştirmek istedi gitti, biri sevdi ama gitti, biri öldü ve…