Blog

Lise formaları...Liseli mutlu gençler...Okul çıkışında sevgililerini bekleyen aşıklar...Aslında bildiğim tablonun hiç yaşamadığım sadece gördüğüm bir yarısı...Bundandı belkide bilerek kaçışlarım...Ama ne kadar kaçsam da günün birinde bir dönemeç beni geçmişe götürüvermişti.Umutlu, sessiz, düşünceli, süpheciydim. Başımın üstünden ayrılmayan kara bulutlarım vardı.Nereye gidersem ne yaparsam yapayım güneşe hasret çekerek yağmurlarda yaşamış bir çocuktum.Ruhumu en yakınımdakiler bile görememişti. Başkalarına … Okumaya devam edin Lise Yıllarıma

Bu anda bana gelirsen,dakikaların saat olur,saatlerin gün,ve günlerin bir ömür olur.Fillerin Prensesine...Tam bir yıl önce kayboldum.O gün bir mektup aldım.Beni fillerle yaşamımın başladığı yeregeri çağırıyordu.Lütfen aramızda bir yıldır sürensessizlik için beni bağışla.Bu mektup sessizliği kırdı.Sana yazacağım 365 mektubun ilki.herbir sessizlik günü için bir tane.Asla bu mektuplardaki kendimdenfazlası olmayacağım.Bunlar benim kuş yolu haritalarım.ve bunlar doğru olacağınıbildiklerimin … Okumaya devam edin Küller ve Kar

Bir koltukta sığan iki liseli sevgili..Nasıl da mutlu görünüyorlar.Etrafın bakışlarına aldırmadan dalmışlardı konuşmalarına. Acaba gelecekte birgün de hayatlarını aynı koltuğa sığdırabileceklermiydi? Ya da böyle bir istekleri varmıydı? Belki de hepsinden önemlisi gelecek korkusu sarmışmıydı onları? ''Gelecekte birgün'' ile başlayan cümleler kurmaya başlamışlarmıydı? Şimdi yanlarına gidip geleceği planlamayın, nasıl olsa gelecek sadece siz şimdiki gibi başkalarının … Okumaya devam edin Hayatın Manzaraları

Ben miydim senin hikayendeki kötü kahraman? Başımın üzerinden ayırmadığım pembe bulutlarıma rağmen ben miydim kötü? Oysa ben iyiyim bile dememiştim dünyaya senin aksine sadece çabalıyorum demiştim. Gerçek dünyada ne iyi ne kötü kahramanlar vardı. Bize verilen senaryoyu en iyi biçimde oynamaya çalışan insanlardık. Ama kimse, sadece kendi hikayelerinde kahraman olduğunun farkında değildi o kadar... Oysa … Okumaya devam edin Pembelerim

Bir sene daha geride kaldı. Açık kalan hesaplarımı kapattım, ödemem gerekenleri bedelleri ödedim.Tutmam gerken yasları tuttum...Belki de her şeyden sonra minnet duyarak teşekkür ettim bütün yaralarımın mimarlarına ve 'gerçek mimarı' tanıdım!Şimdi biraz daha güçlü ve karanlık yolum biraz daha aydınlık..Hayatımı aniden aydınlatan yıldızın ışığını hala ruhumda hissediyorum.Nereye ait olduğumdan, kim olduğumu bilmekten korkmuyorum!!Tertemiz bir sayfa … Okumaya devam edin Yeni Bir Seneye …