Yazar: ozdecolakoglu
-
Veda
Şehre yağmur yağıyordu. Birkaç saat sonra birbirlerine veda edeceklerdi. İkisi de sessiz, el ele yürüyorlardı. Beraber hava alanına girdiler, kadın başını artık adamın omzuna dayamış sessizce susuyordu. Bazen aşk, nasıl da susmaktır. ”Seni seviyorum”, ”seni hep seveceğim”, ”gitme”, ”benimle gel” … hiçbirini söylemediler o yol boyunca ama aslında hepsini de söylemişlerdi. Sonra kadın, adamın biletlerini…
-
Yeşil gözlü kıza…
Elinde cep telefonunu sımsıkı tutuyordu. Yeşil gözlerini telefondan ayırmıyor, birkaç dakikalığına ayırsa bile sanki mesaj sesi duymuş gibi telefonun ekranına bakıyordu. Etrafındakilere de belli etmek istemiyordu, beklediğini.. Dinliyormuş gibi yapıyordu ama hiçbir şey duymuyordu. Etrafında sadece uğuldayan bir sürü ses vardı, zorlukla da gülümsüyor ve yeniden telefonunun ekranına bakıyordu. Ne bekliyordu o küçücük ekrandan? Gözleri…
-
Unutmak
Hayır unutmuyorsun, her seyi hatırlıyorsun.. Günleri, ayları, olanları, gidenleri, kalanları… Ama zamanla hatırlamak acı vermiyor. Anılar yine orada bir yerde duruyor ama hatırladıklarınla yaşamasını öğreniyorsun. Anıların ve duyguların beraber bir yolda yürürken hatırlamak dünyanın en zor şeyi geliyor insana.. Öyle ya, insanın geri gelmesini istediği, lanet yağdırdığı, sevdiği hep bir geçmiş vardır. Ama ne zaman…
-
Hikaye..
Hayatım boyunca anlaşılmayı, unutulmamış olmaya tercih ettim. Çünkü bence insan anlamadığını sevemez. Seviyorum diyor ama hareketleri bunu göstermiyor ise üzgünüm ama sevmiyor demektir.. İkili ilişkilerden çıkıp bunu aile ilişkilerine, arkadaşlık ilişkilerine, farklı görüşleri savunan insanların birbirlerine olan tutumları için, toplum için…. vb içinde insan olan her durum için geçerli olduğunu düşünüyorum. Geçen gün pek hoşlandığım…
-
Çocukluk kokan sığınak..
Gündem o kadar çok yoğun ve artık üzücü ki yine kendi sığınağıma attım gece gece kendimi… Bir süre dinlemek, dengemi bulmak, ilerlemek, bitirmek, yeniden başlamak için güç topladığım yer burası.. Benim güvenli, çocukluğum kokan sığınağım.. Bazen sadece hatırlamak, anılarımı onurlandırmak için gidiyorum sığınağıma. Bütün bir geçmişi yeniden ve yeniden sevebilmek için, eskiden hatırlayıp gözyaşlarıyla süslediğim…
