Yazar: ozdecolakoglu

Lise sıralarından beri değişmeyen bir huyum var. Ne zaman bir şeylerden kaçsam yazmaktan da kaçıyorum. Kelimeleri kafamda konuştursam da asla kalem ve kağıtla buluşmuyorum. Çünkü yazmak, biraz çıplak kalabilmek, birazda her parçanla yüzleşebilmekle ilgili benim için. O yüzden hayatımdan kimi çıkarmak istiyorsam önce yazarak veda ederim. Yazı bitince veda etmek daha kolaylaşıyor. Tabi, bazılarına yazdığım…

Yazmak, benim için zamanı durmak…. Yazmak, kendimi sözcüklerin arasına bırakıp küçük bir yolculuğa çıkmak… Yazmak, kelimelerin dans ettiği o büyülü ülkeye yolculuk yapmak… Kendimi bildim bileli yazmayı seviyorum ama özellikle lise sıralarında yazmaya başladım. Seneler sonra günlüklerimi tekrar okuduğum zaman ya da kitaplarının arasında sıkıştırdığım yazılarımı bulduğum zaman anladım gerçekten o zaman kendime sorunlar yaratan…

Soğuk aylarda kışı yaşamak ayrı, güneşli günlerde kışı yaşamak ayrıydı. Yüreğe en çok işleyen kış,mevsimsiz gelen kıştı.  Mevsimi mevsiminde yaşamaktı güzel olan, yüreklerdeki mevsim karıştığında hayatta karışıyordu. Bu kış sadece yüreklerde değil, gerçekten baharda da kışı yaşadık. Uzun bir kış geçti sensiz. Herkes senin dönmeni o kadar çok bekledi ki ama geldiğinde de yine senin değerini…

Bir gün geçmiş ziyaretinize gelir hem de sadece bir cümle ile ve eğer oraya doğru yolculuk yapmaya hazırsanız o yolculuk çok keyifli olabilir. Yanlış kadına aşık oldum dedi. O anda beynimde bir şimşek çaktı  ve yavaş çekimde aşkı kalbime koyanlar gittiklerinde nasıl da kızgın ve kırgın olduğumu hatırladım. O zamanlar yanlış adama aşık oldum türküsünü…

İstemeden de olsa kırdıklarım ya da kırmak zorunda kaldıklarım yüzünden bazen sessizliğe gömülmek zorunda kalıyorum.  Çünkü istesen de istemesen de eğer bir başkasının hayallerinde yer almak istemiyorsan onları yakmak zorunda kalıyorsun.  Bazen insan gözünün önünde olanlara inanmak yerine sözlere güvenmek istermiş. Oysa hareketlerle aynı yönü göstermeyen hiçbir söz gerçek değilmiş. Ben bu basit cümleyi uzun…