Yazar: ozdecolakoglu

Bazen yaralar zamanla geçer, kapanır ama yarayı taşıyan öyle bir bağ kurar ki yarasıyla eninde sonunda onun benzerini doğurur kendi ruhunda ve eğer farkına varmazsa aynı yaranın farklı senaryolarını yaşar durur ve adına da hayat der… Aslında yaşadığı yarasının kısır döngüsüdür. Kısır döngüyü kırmak için, ruhun ilk kara gecesine yani  belki de en başa dönmesi…

Hayatımda  eğer bir şeyden pişman olacaksam; yaptıklarımdan pişman olmayı tercih ettim hep, yapamadıklarıma inat.. Bu yüzden içimden ufak bir ses dahi olsa ”acaba” diyorsa kendimi hep uçurumdan aşağı bıraktım. Yara aldım ama bütün aldığım yaralarıma inat hep atladım.  Kabul ediyorum; yaralar yeniyken ve kırıklar ruhumu lime lime ederken hep pişman oldum. Kendimi affetmek istedim ama…

Son dönemde batı da olduğu gibi ülkemizde de popüler olan öğretilerden biri de yoga… İstanbul’da son birkaç yıldır yoga stüdyolarında büyük bir artış var. Farklı nedenlerle herkes kendini yoga stüdyolarında buluyor. Tabi ki yoga stüdyoları kendi gelişimimiz yolunda büyük katkı sağlıyor ama halihazırdaki bütün yoga stüdyolarını aynı kefeye koymanın bazılarına haksızlık olduğunu düşünüyorum. Yine de…

Hayatınızda bir şekilde her zaman ayrı bir yerde tuttuğunuz insanlar vardır. Herhangi bir sıfat yüklemeden nerede, nasıl olursa olsun her zaman özel bir köşeye oturttuğunuz insanlardır onlar.  Hayat onları çok sık görmenizi izin vermez belki ama her karşılaşmanızda hem kendinizi yeniden tanırsınız hem de cevabını bulamadığınız sorular aydınlığa kavuşur. Eteklerinizde sakladıklarınız dökülür, sustuklarınız sonunda sahibine…

Asla yapmam dediğim uzun bir listem vardı. Bir yanım asla yapmam dediklerimle gurur bile duyuyor, bana güç verdiklerini düşünüyordum. Sonra asla yapmam dediğim her şeyi yaptım. Listemdeki her şeyi o kadar çok kırmızı kalemle altını çizip kendimden uzaklaştırmama rağmen hepsi bana geri döndü ve o zaman anladım hayat, aslında ”evet”lerde saklıymış.. Asla’larımın bazıları pişmanlık, hayal…