Kahramanım

Liseye giderken kahramanım Dawson Leery’di. Dawson, Dawson’s Creek adlı gençlik dizisinde oynayan bir karakterdi..Dizi 6 sezon boyunca arkadaşlık, aşk, ölüm, yaşam, hayal üstüne birçok konuyu işlemişti ve zamanla içine çocukluğumu sakladığım bir dizim olmuştu. Sanırım o zamanlar aldığım en güzel hediye arkadaşımın bana tüm sezonlarını indirip göndermesi olmuştu. Başka şehirde yaşıyordu ve zarfı açıp, Dawson’s … Okumaya devam edin Kahramanım

İçerden konuşmalar

Seneler önce karanlık bir kuyu gibiydi yaşam... Bir kurtarıcın gelip beni kurtarmasını bekliyordum ama aslında o karanlık kuyuya da aşıktım. O yüzden seneler geçirdim o kuyuda..Geçenlerde gözyaşlarımı paylaştığım bir arkadaşımla konuştum. Benim o kuyuda geçirdiğim sürecimin bir kısmına tanık olduğu için sanırım bendeki değişime inanamıyordu. O da benim gibiydi, onun da karanlık bir kuyusu vardı.. … Okumaya devam edin İçerden konuşmalar

Yeni seneye doğru

Yeni bir sene yine kapıda... Şimdi eskiye dair her şeyi kapatıp yeni umutları ekmenin zamanı..2013'e hiç güzel başlangıç yapamadım, planladığım birçok şey, istediğim gibi gitmedi ama kendimi 2013'e bıraktığım zaman açtı kollarını bana ve tüm sevgisiyle yanımda yer aldı.Sevdim, ağladım, mutlu oldum, bıraktım, bırakamadım, kabul ettim, kabul edemedim, nefret ettim, bağırdım, sustum, sevinç çığlıkları attım, … Okumaya devam edin Yeni seneye doğru

Hikayeler…

Sevgi, barış, hepimiz biriz gibi cümleler kursam da konu bana benzemeyen kapaklara geldiği zaman iş biraz değişiyordu. Herkes birbirine benzeyecek diye bir kural yok ve evet benzememeli ama bazı kapakları o kadar çok eleştiriyordum ki... Sanki yargılamaya, eleştirmeye hakkım varmış gibi itiraf ediyorum kendimi içten içe üstün bile görüyordum; ama sorsanız büyük büyük bir sürü … Okumaya devam edin Hikayeler…

Geçmişe doğru…

Geçen gün internette okuduğum bir yazı unuttuğumu sandığım ormanda yeniden bir yolculuğa çıkmama neden oldu. Öyledir ya her yazıda, her romanda kendimize ait bir şey buluruz. Mesela bulduklarımız ile neler yaptığımızda ya da yapmadığımızdadır. Yazıyı okuduktan sonra birkaç gün boyunca kalbimde kelimelerimi içimde bir yerde sıkıştırıyormuşum gibi bir hisse kapıldım. Sanki kelimeler dışarı çıkarsa ortalık … Okumaya devam edin Geçmişe doğru…