Yaşamın sesi

İstanbul'un güzel kahve merkezlerinden birinde oturuyorduk. Hava yağmurlu ve soğukken içerisi öyle güzel sıcaktı ki ama kocaman camlar koca koca binalara bakıyordu. Dolayısıyla manzaram karanlık binalardı. Dayanamayarak dedim ki:'Keşke bu koca camlar denize ya da ağaçlara bakıyor olsa...'' Arkadaşım durdu dedi ki: ''Ama ne denize, ne de ağaçlara bakıyor ve ne denize ne de ağaçlara … Okumaya devam edin Yaşamın sesi