Havaların yavaş yavaş ısınmaya başladığı, ağaçların kendini yeşile bıraktığı bir zamandı.Elimi ve kolumu nereye koyacağımı bilemediğim, koşturup durduğum bir zaman.. Olmayan bir türlü yerleşmeyen bir parça… Radyoda Keane’in Everybody’s Changing şarkısı çalmaya başlamıştı. O…

Bir kuş tüyü gökyüzünden toprağa doğru düşüyor, güneş ışıkları içimi ısıtıyor ve beyaz bulutlar, mavi gökyüzüne yer açmak için hareket ediyor. Kulağımda Cuma namazı için gelen topluluğa konuşan hocanın sesi yankılanıyor. Karşımda yeşil bir…

Gözümün içine doğru bakarak, birazda buruk bir ruh haliyle: ”Bitmiş.” dedi.Öyle bir anda bu cümleyi kurmuştu ki anlamadığım için biraz da şaşkınlıkla: ”Nasıl yani?” diye sordum. Arkadaşım kendinden emin ama o buruk edasını koruyarak…

Bir yağmur damlası olabilir misin? Gökyüzünden yer yüzüne kadar süren yolculuğunun tadını çıkarıp, dokunduğun hayatların yüzünü gülümsetebilir misin? Sadece bir yağmur damlası olup, güneş gökyüzünde görünmeye başladığı zaman geçici evini ona bırakabilir misin ?…

Bugün Elephant Journal’da bir yazı okudum. Yazı genel olarak eski sevgili ile neden arkadaş kalınmaması gerektiğini maddeler halinde yazıyordu. (Yazıyı okumak için: http://www.elephantjournal.com/2013/03/why-you-shouldnt-be-friends-with-your-ex-kimberly-lo/. ) Temelde yazılan her şeye katılmakla birlikte bunu maddelere dönüştürüp, genelleme…

Geçen gün uzun bir süre görüşmekten kaçındığım bir dostla buluştum. Eskiyi hatırladım, hislerime baktım. Geçmişe doğru küçük bir yolculuktu yaptığım aslında dostum bile bilmeden, verdiğim her kararımla yeniden ve yeniden yüzleşiyordum onunla konuşurken. Eskiden…

Doğa yeşilden, sarıya çevirirken yüzünü, rüzgarı da getiriyor hayatımıza… Tüm  o kaosun arasında bir ağaç gibi rüzgara meydan okumayı, bükülmeyi ama kırılmamayı öğreniyoruz. Geçenlerde kaç senelik uzak bir arkadaşımla Facebook’ta bir tartışma içinde buldum…

Yaz bitiyor. Yapraklar sararıp, o çok güvendikleri dallarını bırakıyor.  Sararan yapraklar, toprağa doğru rüzgarın ve güneşin tüm iyi niyetleri arasında bir yolculuğa çıkmaya başlıyor. Tutunarak bırakıyorlar kendilerini toprağa doğru.. Ne isyan var, ne kibir,…

Yaklaşık iki sene önceydi. Biraz ürkek ama birazda içimde bitmeyen bir umutla Om Yoga’ya Bora Hoca’yla konuşmaya gitmiştim. Yoga’nın hayatıma girmesinden 4 sene geçmişti, artık kalbimin ‘şurası’ dediği yerde Yoga Hocalık Eğitimi almak istiyordum.…