Blog

Sonra müzik başlar. Sustukların, konuştukların, gözyaşların, mutlulukların hepsi bir arada dans etmeye başlar. Kendi aralarındaki dansı izlersin, hepsi beraber ”birliği” bozmadan hareket ediyorlardır. Sonra sıra solo danslara geçer. Senden çıkan parçalar kendi hikayelerini dansla…

Bazen çok özlüyorum be!!! Bütün özlemlerim birbirine giriyor, hepsi bir yana çekiştiriyor sanki kolumu… Sevilmek, özlenmek için bütün bir geçmiş sırada itişmeye başlıyor ve ben neyi özlediğimi çözemiyorum ama özlüyorum işte! Eskiden özleyemiyorum derdim…

Yoga yolculuğum bundan tam 4 sene önce başladı. Zamanla büyüdü, büyüdü kocaman bir aşk oldu bende… Daha çok öğrenmek, yoga’nın o derin sularında yüzebilmek istedim, korkmadan ya da korkuyorsam da bunu fark ederek… Geçen…

Doğum günleri, neşe, mutluluk ve umut doludur. Belki de her ne olursa olsun, olanları kutlayabilme ve gelecek olanları kucak açabilme zamanıdır.  Koca bir senenin sonuna geliyorum. Eskiden yeni gelecek seneye hayaller ve beklentiler ile…

Müzik ve koku.. İkisininde de geçmişin kapılarının anahtarı vardır ve böylece duyabildiğiniz ve koku alabildiğiniz sürece unutmazsınız. Kendime dinlemeyi yasakladığım şarkılarım vardı. Her dinlediğimde sanki bir parçamı kaybettiğimi hissederdim ama yine de dinlerdim. Sanırdım…

En çok sevdiğim düştükten sonra yukarı yükselmektir. Yere düşerken ne kadar canınız yanarsa oradan çıkmanın yolunu bulduğunuzda o kadar mutlu olursunuz. Düşerken ve düştükten sonraki hislerle baş etmek hiçbir zaman kolay değildir. Kabullenememek belki…

Günün birinde bütün eski defterleri silebilecek biri çıkar. Her şeyi temizler yeni bir sayfa açar bütün eskilerden sonra ise gider. Görevini yerine getirmiş ”melek” gibi gibi vakti dolunca kendi hikayesine döner..  İkinizde kendi ”mutlu…

İnsan ırkının unutmak için verdiği çabanın aynısını yaşı ilerlediği zaman hatırlamak için vermesi ne kadar da ironik… Kalbimizin tam ortasına saplanan tarifsiz acının hep ”hatırlamak” olduğunu düşünürüz. Unutabilmek için yapılanlar bence günlük ağrı kesici…

Uzun zaman önce ruhumun ve kalbimin yenik düştüğü başka bir zamanda bitmeyen bir hikayem vardı. ”Bitti”lerim ”acaba”lara dönerken  ben bitmeyen hikayemin kahramanından çok tutsağı olmaya başlamıştım. Her ”acaba”ya dönen hikayem ruhumdan da bir parça…