Bırakmak… Yani İngilizcedeki anlamı ile ‘let it go’…  Hani let it go, let it go deyip duruyoruz!  Peki, gerçekten ne kadar o cümlenin hakkını verebiliyoruz? Bırakmak değil de bırakamamak konusunda sanırım kitaplar yazabilirim. Aşık…

Kendimi bildim bileli kelimelere aşığım… Onların içinde gezinmek, onların benim sesim olması hayatım boyunca hep aşık olacağım bir şey… Yazmaya ilk başladığımda kökte hissettiğim acıyı dışarı atmak, rahatlamak, ağırlığımı atmak için yazıyordum. Çünkü o…

Bahar geldi. Çiçekler tüm güzelliklerini bize göstermek için yarışıyor. Havalar güzelleşti ya vakit buldukça kendimi yeşile bırakmayı çok seviyorum. Parkta yürürken bir kadının elinde kökünden kopardığı lale gördüm. Muhtemelen kopardığı çiçeği evinde ya da…

Geçen akşam Om Yoga’daki dersten çıktıktan sonra çok şeker gri bir kediyle karşılaştım. Bir süre bakıştık sonra onu sevmeme izin verdi, oturup başını sevmeye başladım. Uzaktan bize bakan başka bir kedi ürkek ürkek yanıma…

Yoga hayatıma gireli 4-5 sene oldu. İlk derslerimi hatırlıyorum. Asana’ları kusursuz yapmaya çalışırken gözlerim yan matlarda dolaşırdı ve zihnim: ”Sen daha güzel yapıyorsun kızım!” ya da ”Beceremiyorsun, o daha güzel yapıyor..” gibi konuşur dururdu.…

Bırakamadıklarını, bırakmayı öğrendiğin zaman, bıraktıkların ile bir kere daha aynı sahneyi paylaşmak için karşı karşıya gelirsin. Bazen gerçekten bıraktığını, bazen ise daha o yola gelmediğini keşfedersin. Ve canım hayat, sana bırakmayı öğretene kadar bazen…

Ülke gündeminde sular durulmuyor. Her sabah başka yoğun bir gündeme uyanıyoruz. Üzerimizde eksik olmayan kara bulutlar sağ olsun umudun, nefretin, sevginin tüm uçlarını yaşıyoruz. Bir yerde okumuştum ”her şeyi derin hissetmek hem lanet hem…

Küçükken bulmaca çözmek eğlenceli gelirdi. Eğer cevabı bilmiyorsam etrafımdaki herkese sorardım, araştırdım ve sonunda aradığım cevabı bulurdum. Sanırım büyüdükçe hayatın bulmacalarını çözmek için koşturmam buradan geliyordu. Yeni bir ortamda biriyle tanıştığım zaman zihnim hiç…

Ben gülümseyince hayatın da benimle konuştuğuna inanıyorum. Hiç tanımadığım yüzler, ağaçlar, çocuklar, mavi gökyüzü sanki kendi hikayelerini benimle paylaşmaya başlıyorlar. Tabi adı hayat olunca yeşil ormanda sadece kuş cıvıltıları, rüzgarın ya da akar suyun…